Sala Tronowa

[Mistrz Budzimir VII]

Tu, wiecie gdzie więc nie ma potrzeby mowić, godzinę też znacie, a me imię również.

Zrzekam się funkcji Archibokassy Parlamentu ZSKHiW i jako przyczynę podaje wypalenie się na tejże funkcji.

Wychodzę z sali tronowej wyraźnie rozradowany:

[Arkadiusz II Filip]

Ze smutkiem ale przyjmuję dymisję. Nie wiem jednak dlaczego zgłaszałeś się na początku kadencji w trakcie pierwszej elekcji. Ogłaszam także, iż Mistrz Budzimir VII będzie pełnić obowiązki Archibokassy aż do przekazania stanowiska następcy.

(-) Arkadiusz Filip

[Mistrz Budzimir VII]

To było na początku lipca, a może jeszcze w czerwcu. Trochę czasu upłynęło i użeranie się z tym wszystkim mnie zanudziło.

[Ciecierad Ciecieląg]

Jeśli mogę to chciałbym prosić o prywatną audiencję a pilnej sprawie

[Joksymil I]

Ale to zły człowiek jest.

[Arkadiusz II Filip]

Jeśli mogę to chciałbym prosić o prywatną audiencję a pilnej sprawie

Pod wieczór skontaktuję się.

[Ciecierad Ciecieląg]

Dziękuję za tę łaskę i udzielenie audiencji dzięki której bardzo pogłębiłem swoją wiedzę w kilku sprawach związanych z Królestwem

[Arkadiusz II Filip]

Proszę. Od tego jestem.

[Joksymil I]

Ratunku! Pumeks mnie goni! Zdrada, hańba! Zamknijcie drzwi! Tasławie wo... Ano tak, Tasław bohatersko poległ, aby ocalić me życie! Gdzie jest Amek? Rozkazuję wam powiedzieć, że jest bezpieczny? Nie wiecie? Zawiśniecie za to! Kto puka? Pumeks, chyba nie myślisz, że cie wpuszcze! Nigdy nie otworzę tych drzwi! Co? Masz Amka! Otwierajcie je, szybciej no!

[Mistrz Budzimir VII]

Gdy drzwi się otwierają uzurpator myśli czy to przypadkiem nie jest koszmar. Książę Ametyst Faradoobus, jego jedyna prawdziwa rodzina i następca zarazem spoczywa teraz w łapskach uśmiechniętego nadzorcy, a do jego głowy jest przyłożony pistolet. Zygfryd Tschus powoli, acz pewnie wkracza do sali tronowej, a wraz z nim wkracza odór strachu. Spodnie małego Amka stają się niepokojąco brązowe.
-Jesteś grubszą świnią niż przypuszczałem uzurpatorze. Co Ty kurwa żarłeś na wygnaniu, że tak się spasłeś? Nawet kiedy byłem luksusowym wuefistą tłuszczu Ci nie brakowało, ale teraz kiedy chodzisz ziemia się trzęsie.

[Joksymil I]

Ty, ty chamie ty! Do pompek mnie zmuszałeś, jeść zabraniałeś! Nienawidzę cię! Puść Amka, albo... albo zobaczysz korzenie drzewa od spodu, o! Straże! Uwolnijcie go! Jak to się boicie? Amek nie może zginąć! Łysy, gdzie uciekasz? Zdrada!

[Mistrz Budzimir VII]

-Joksiu, sto przysiadów za pyskowanie. Migiem kurwa.
Uzurpator ze łzami w oczach po chwili wahania zaczyna nieudolnie wykonywać polecenie. Nie bez powodu wysłałem na tę misję akurat Pumeksa. Nadzorca mimo rozpraszającego smrodu analizuje sytuację. Siedmiu ludzi mierzy w niego bronią, jeśli zaczną strzelać nie ma szans na przeżycie, a umierać nie ma zamiaru. Teoretycznie mógłby strzelić do Joksymila, a potem osłonić się Ametystem tak jak wcześniej uzurpator jakimś karłem. Zginęliby obaj Faradobusowie, lecz szanse Zygfryda byłyby nikłe, jak już wspomniałem nie jest on męczennikiem. Miast tego zaczął zbliżać się do okna, wszak sala tronowa znajduje się na parterze.
-Kiepsko Ci to idzie. Zrobiłeś dopiero dwa z czego oba nieprawidłowo.

[Joksymil I]

Panie profesorze ja nie moge więcej nogi mnie bolą. Powiem wszystko tacie!

[Mistrz Budzimir VII]

-Masz je zrobić, albo nakopię Ci do dupy jak w zeszły czwartek!
Najwyraźniej uzurpator całkiem odleciał, nawet Pumeks jest zaskoczony swoją skutecznością. Ustawił się już tyłem do zabytkowego witraża wartego miliony loli, teraz pozostaje mu wyczekiwanie na odpowiedni moment połączone z opracowaniem najszybszej drogi ucieczki. Całe szczęście, że na przeciwległej ścianie ktoś powiesił plan pałacu.

[Joksymil I]

Błagam nie... e no. Przecie ja w czwartek sie schlałem! Amek, słyszysz mnie? Uratuje Cie!