Faradobusüülech

Majątek Faradobusüülech

Długie miesiące minęły od ostatniej wizyty gospodarza w majątku Faradobusüülech. Od początku niewoli wolnogradzkiej króla Ametysta stepowe dobra, podobnie jak inne latyfundia Faradobusów rozsiane po całej kontynentalnej części kraju, uległ dewastacji: folwarki i zakłady pracy były rozwalane, a nie budowane. Tak jak Fasty były rozwalane, tak jak mleczarnie w Bździszewie, tak jak Spomasz w Klausen...

Szczęśliwie jednak okazało się, że utrzymywanie dóbr ziemskich przynosi różnego rodzaju korzyści. Kilka tygodni temu do Faradobusüülech przybył oddział zbrojny złożony z członków prywatnych drużyn rodowych. Przy pomocy ~~porwanych~~ zatrudnionych po drodze włóczęgów, których w zgodzie z prawem miejscowym objęto prawdziwie braterską opieką, odbudowana została najpierw wojskowa, a następnie cywilna część majątku. Wreszcie na początku września zawitał tu sam Ametyst, aby skontrolować efekty prac.

Faradobusüülech to kawałek stepu stanowiący prywatną własność Ametysta Faradobusa. Został założony w 2013 roku przez Arkadiusza Przejściowego, który za zrabowane Ludowi Szlacheckiemu pieniądze zakupił tysiąc hektarów pośrodku Guberni Zachodniej - teren dziki, zamieszkały wówczas wyłącznie przez dziką zwierzynę oraz dziabaduskich żebraków. Miejsce to otrzymało wówczas nazwę Ulaanbaatar. Rok później majątek powrócił do rąk Ludu Szlacheckiego i w ramach uspołecznienia przeszedł na własność Faradobusów, którzy nadali mu obecną nazwę.

Na terenie latyfundium zlokalizowane są dwie jednostki osadnicze: cywilna wioska oraz osada wojskowa, w której stacjonuje Szwadron Kawalerii Faradobusów. Na terenie tej pierwszej znajduje się niewielka rezydencja królewska. Poza tym północną granicę majątku wyznacza okazyjnie użytkowana linia kolejowa, przy której powstała nieduża stacja. Podstawą lokalnej działalności gospodarczej jest hodowla udomowionych zwierząt stepowych: na wschód od zabudowań mieszkalnych powstała stadnina obok której wyznaczono pewien obszar terenów uprawnych, gdzie z innych części ZSKHiW zwożona jest lepsza ziemia w celu prowadzenia eksperymentów rolniczych. Niestety dotychczasowe próby zasadzenia tam pomarańczy oraz grejpfrutów zakończyły się niepowodzeniem. Ponadto w samej wiosce od niedawna na nowo funkcjonują cegielnia, pracująca głównie na użytek lokalny, oraz browar.

Charakterystycznymi obiektami w krajobrazie majątku są niewiadomego pochodzenia kopiec, wykorzystywany jako punkt obserwacyjny, oraz staw pełniący funkcję kąpieliska, źródła wody oraz nieudanych prób hodowli egzotycznych gatunków ryb.

Na szczycie kopca znajduje się tajemniczy obiekt niewiadomego pochodzenia. Obecnie służy jako skład na śmieci.