Notatki i inne zapiski nieoficjalne dotyczące projektu 'Historia'

Kurde, jak to możliwe? Jak? Napisałem pierwsze, otwierające następną część historii źródło! Wielka to chwila, zatem łaskawie w ramach promocji przedpremierowej opublikuję je już teraz. Szkoda, by się marnowało następne pół roku Duży uśmiech

   Szedł lud Weerlandu zarzeczną krainą, Wielki Mistrz dotknął drzewa, wżdy dobrym ono było, wiele sadyb szło z niegoż zbudować. Nakazał je spalić, wtem ruszył dalej i tknął trawy, nakazał ją spalić, i to dobra trawa była. Przybył tedy Atares i spytał:
   – Czemuś nakazał spalić drzewo? Ileż to sadyb mogło z niego powstać, a Twą decyzją poszło na zmarnowanie mój Mistrzu.
   Gdy wydał z siebie te słowa ujrzałem na twarzy Budzimira głębe zamyślenie. Wiele chwil upłynęło Mu ówczas na gładzeniu swej brody, a Następca począł się niecierpliwić. Wtem jednak Mistrz odrzekł:
   – Chuj z drzewem – a my zapamiętaliśmy jego naukę. Mnogość drzew jeszcze widzieliśmy, toteż las cały spopieliliśmy,(...) Budzimir zaś dokonał rzeczy wielkiej jak On sam.
   Z ósmym księżycem sto sześćdziesiątej siódmej jesieni od wygnania pamiętnego Wielki Mistrz Budzimir stanął pośrodku popiołów i uznawszy, iż na dalszą wędrówkę siły i chęci swe stracił, bowiem noga Go bolała nowego domu odnalezienie ogłosić postanowił. Spaliliśmy las, toteż połowę swego ludu posłał, aby drugi dla drewna odszukali(...)
   Siedziawszy na pieńku wezwał przed majestat swój Ataresa, Gniewomira i Beczkę, począwszy od zwyzywania ich słowami, których przytoczyć nie mogę, albowiem Ataresowa łaska na dzikich koniu zasiaduje naradzać się zaczęli, nazwy przeto dla nowego domu nie mieli. Tedy Mistrz przykazał mi wody sobie przynieść, i wody mu przyniosłem, a Ten był wdzięczny i darzył mnie swą miłością i zrównał mnie z innymi chłopcami.
   Atares nie posiadał swego zdania, Gniewomir obstawał za Popielną, Beczka zaś sobie poszedł i tyle o nim słyszano. Oczywistym więc było, że tylko zdanie Budzimira się liczyło. I jemu jednakże brakowało pomysłu. Na Nowy Dom wskazał swą mądrością, lecz miano te niezbyt chwytliwym było. Dopomógł mu Gniewomir, bowiem półgębkiem wypowiedział słowo, Nowodom. Mistrz nie dosłyszał, lecz błąd ten naprawił Jego uczeń je powtarzając i cała chwała spłynęła, zasłużenie co oczywiste na Ataresa.
   Tak oto lud nasz swój Nowodom Weerlandzki po wieki odnalazł.
Fragment 'Księgi Nowodomskiej' pióra Laszka Kronikarza stanowiący dobro publiczne udostępnione dzięki uprzejmości Królewskich Bibliotek Cyfrowych.

Niewiarygodnie długie co nie? Założę się, że cała druga część będzie krótsza o pierwszej. Czy mam złagodzić naukę Budzimira o drzewie czy kontynuować ambitny wizerunek wulgarnego pedofila?

(źrodło) Założenie Nowodomu -załatwione
Początkowy rozwój Nowodomu i okolic oraz pierwsze sensowne kontakty z innymi ludami (niewidzialne góry) -oby wkrótce
(źródło) Przepowiednia, śmierć i pogrzeb Wielkiego Mistrz Budzimira -cholera wie kiedy
Frarowie Nowodomscy i Neomezyt - hehehehehehehehhe, chyba żartujecie?
Dalej nie mam nawet pewności jak to będzie rozegrane, pewnie kolejne źródło.

Kolejny bonusik, formuła wstępna (nic ciekawego), już nic więcej nie zaprezentuję publicznie, bo się skończy na tym, że całą historię tu dam przed stworzeniem tematu. Pamiętając jednak doświadczenia z poprzedniej części wszyscy zainteresowani (jedna osoba) będą dostawać kolejne fragmenty wraz z postępami. Całość napisana w załączniku.

Następny dzień wolny mam w czwartek, mam szczerą nadzieję, że ruszę wtedy z kopyta, może i jutro coś popróbuję. Valar Dohaeris.