Sale reprezentacyjne

[Ametyst]

Sale reprezentacyjne

Pałac Joksopolitański jest przede wszystkim centrum władzy Ludu Szlacheckiego i reprezentacyjno-ceremonialną siedzibą króla Hirschbergii i Weerlandu. Jako miejsce uroczystości państwowych, oficjalnych balang i podejmowania zagranicznych gości, którym wypada pokazać naszą potęgę i pozorny powszechny dobrobyt, gmach mieści liczne pomieszczenia reprezentacyjne. Ich charakter i przeznaczenie bywają różne, po kilku butelkach i tak traci to wszystko znaczenie.  

Do części reprezentacyjnej prowadzą Schody Joksopolitańskie. Służą do podejmowania gości oraz zrzucania z nich delikwentów i zdrajców, względnie służby.

Jednym z najważniejszych pomieszczeń reprezentacyjnych jest Sala Tronowa, symbol potęgi Rodu Faradobusów, całego Królestwa i Ludu Szlacheckiego. Została wybudowana w czasach Chłopacego II jako miejsce najważniejszych uroczystości, hołdów (raczej nie mających miejsca), wspaniałych upokorzeń, przyjmowania zagranicznych delegacji, załatwiania interesów i oczywiście intronizacji. Centralne miejsce w Sali Tronowej zajmuje stolec królewski, zwany Tronem Przemysława. W czasach komunistycznych zastąpiono go trybuną najwyższego lidera Republiki. Później uzurpator Wettin opatrzył krzesło swoim parszywym herbem, obecnie kunsztownie rozprutym. Sala została odbudowana w nieco zmienionej formie po zniszczeniu stolicy. Niedawno nad tronem powieszono wizerunek króla Ferdynanda Faradobusa.

Warto podkreślić, że w Pałacu istnieje jeszcze kilka sal tronowych, noszą one jednak inne nazwy.

Kolejnym z istotnych pomieszczeń joksopolitańskich jest Sala Różowa, zwana także Salą Równouprawnionych. Jej wystrój jest inspirowany słowami Wielkiego Sternika oczywiście. Jest to miejsce mniej oficjalnych narad. Tu także odbywają się niektóre wydarzenia, takie jak początek balangi z okazji powołania nowego rządu, koncerty, wręczenie odznaczeń, tytułów i nominacji oraz przyjęcie listów uwierzytelniających. Ostatecznie i tak wszystko sprowadza się do wiszenia na żyrandolach...

Sala Zbydlęcenia służy podobnym celom, co Sala Różowa. W zasadzie zachowano ją tylko dlatego, że jej forma jest identyczna od czasów Arkadiusza I, czego głupi uzurpator nie zauważył i odbudował pomieszczenie. Często udzielane są tu audiencje w wydaniu skromniejszym. Na ścianach wiszą tradycyjne dywany, ofiarowane przez Lud Zachodni.

Sala Koncertowa istnieje głównie po to, aby goście mieli SŁUSZNE wrażenie, że dynastia Faradobusów wspiera rozwój wszelkiej kultury i jest wrażliwa na problemy ludzi sztuki. Poza tym na częstym zbijaniu luster korzysta fabryka należąca do księcia Janusza Korwina Faradobusa.

Wielka Sala Gromosławska jest jednym z najistotniejszych pomieszczeń, bowiem tu wydawane są oficjalne obiady i tu odbywają się balangi oraz większe bale. Pomieszczenie posiada bezpośrednie połączenie do kuchni i składu trunków. Do niedawna wyglądało ono nieco inaczej, ale na szczęście odzyskało pierwotny wygląd, oczywiście przy wsparciu wybitnych historyków sztuki i architektów. Nazwożone tu przez uzurpatora złoto rozdano oczywiście potrzebującym.

Sala im. Wielkiego Sternika to miejsce tańców i niektórych radosnych imprez. Oczywiście biorą w nich udział sprowadzane przez Dom Królewski panny liczni prości ludzie, zapraszani na Joksopolis regularnie. Jest to także pomnik wielu narodowych bohaterów: znajdują się tu popiersia m.in. członków Nowej Triady, Wielkiego Sternika oraz Premiera Tysiąclecia.

Sala portretowa istniała jeszcze w czasach króla Gromosława i od tamtej pory była sukcesywnie ozdabiana kolejnymi wizerunkami. Oryginały w większości zginęły w czasie wyzwalania Hirschbergu przez króla Joksymila, jednak zachowały się kopie. Zgromadzone tu portrety przedstawiają władców, generałów, urzędników, bękarty oraz kochanki i królowe. Do najważniejszych należą oczywiście wizerunki poszczególnych członków dynastii Faradobusów, do niedawno przechowywane w stołecznym muzeum.

Jako ostatnią należy wymienić Wspaniałą Salę Dyskotekową, imprezownię powstałą z mojej osobistej inicjatywy. Tu odbywają się ważne zebrania ludzi odpowiedzialnych za funkcjonowanie państwa. Tu zapada wiele ważnych decyzji, które pozwalają zwiększyć poziom życia obywateli i rozszerzyć zasięg szczęścia Ludu Szlacheckiego.

[Ametyst]

W Wielkiej Sali Gromosławskiej oraz we Wspaniałej Sali Dyskotekowej trwają przygotowania do jutrzejszej bibki noworocznej dla całej oligarchii. Będą tańce ludowe, wafelki, soki wieloowocowe, koncert Eweliny Lisowskiej, a także wspólne czytanie "Alarmu w Hildgaard" i "Historii ZSKHiW" (cz. 2 i 3). Dodatkowo kazałem ustawić nowoczesny sprzęt elektryczny, który umożliwi nam połączenie się i świętowanie wspólnie z naszymi bialeńskimi przyjaciółmi. Nad organizacją czuwa kilka Königsamtów naraz, zatem powinno się udać.

[Arbuz Dumbledore]

Na sale wchodzi nieuzbrojony Arbuz Dumbledore, niesie butelki.

[Arbuz Dumbledore]

Z przydzielonego sobie na sali, miejsca, Arbuz obserwował, niesamowitą epicką bitwe dwóch poczciwych sąsiadów.

[Ametyst]

Wreszcie możemy się kimś zabawiać bez żadnych konsekwencji!

[Arbuz Dumbledore]

i co z tą amnestią?

[Ametyst]

Skoro pan tak ładnie prosisz i tak ładnie mogliśmy się na panu wyżywać przez noc, to może być.

[Eddard Noqtern]

Zastanawiam się gdzie gość z Hasselandu zostałby przyjęty na audiencję. Pewnie do Sali Zbydlęcenia?

[Ametyst]

Tam najchętniej podejmujemy chociażby Bialeńczyków.

Miejsce zależy od celu i okoliczności audiencji. Zawsze w grę wchodzą pomieszczenia kameralne. Jeżeli nie ma się Pan Minister gdzie zatrzymać zapraszam do zajęcia Apartamentu Robotniczego.

[Eddard Noqtern]

Jasne... Skoro moi przyjaciele z Bialenii mają Salę Zbydlęcenia, to dla mnie zostaje Apartament Robotniczy

A więc niech będzie. Moglibyśmy, więc podpisać traktat, o którym wspominałem. Czy WKM chciałby go przygotować, czy ja mam to zrobić?

[Ametyst]

Myślę, że mogę się tym zająć, ale nie mam nic przeciwko temu, by to WE przedstawił propozycję treści umowy.

[Ametyst]

W Pałacu Joksopolitańskim trwają przygotowania do jutrzejszej uczty uśmiercinowej Arkadiusza. Bogaty poczęstunek przygotowano dla gości, którzy przybędą z całego kraju i z zagranicy. Zaproszenia rozdysponowały nasze ambasady w Bialenii i w Trizondalu, bo tam przynajmniej zrozumieją istotę tego wydarzenia. Impreza rozpocznie się w godzinach wieczornych.

[Ametyst]

Zaproszeni goście zgromadzili się najpierw w Sali Koncertowej, gdzie z przerażeniem odkryli, że przed rozpoczęciem popijawy będą musieli zażyć nieco kultury. Po godzinie oczekiwania na miejscu zjawił się Król Ametyst z rodu Faradobusów w otoczeniu przydupasów, kochanek, kochanków i krewniaków. Po szybkich owacjach i krótkim koncercie postanowił wygłosić kilka słów.

Drodzy, a szanowni oraz wszyscy pozostali, Towarzysze, Ludzie i Młodzież,

gromadzimy się w szczególny dzień, w drugie uśmierciny uzurpatora Arkadiusza Przejściowego, którego zbawienny zgon okazał się przyczynkiem do budowy prawdziwego państwa w duchu monarchosocjalistycznym i sternikowskim. Z jednej strony wspominamy wydarzenie smutne, bo niedługo później odszedł od nas nasz Wielki Sternik, a z drugiej będące zapowiedzią świetlanej przyszłości, której dziś jesteśmy uczestnikami. Wspólny wysiłek mój, Premiera Tysiąclecia oraz Czcigodnego Gubernatora Wszechzachodu doprowadził do ustabilizowania sytuacji wewnętrznej i...

Z sali słychać: skończ pan pierdolić

...tak, zatem wznoszę toast za Arkadiusza! Ach, przecież tu nie ma czym... w takim razie możecie przejść do Sali Gromosławskiej.

Drzwi otwierają się, a wygłodniały tłum szturmuje przejście do miejsca uczty zadeptawszy kilkanaście osób. Właściwa impreza rozpoczyna się.

[Marcel Hans]

Witam Jaśnie Gospodarzy!
Repzezentując Ojczyznę mą - Trizondal - chciałbym przynieść w darze dziękczynnym za zaproszenie mały prezent od Narodu Trizondalskiego:

[Ametyst]

W imieniu Arkadiusza dziękuję bardzo. Szkoda, że straciłem moc przywoływania go.