Gmina Roterhirschberg

[Ciecierad Ciecieląg]

Może by tak wyznaczyć mieszkańcom nagrodę za schwytanie i obezwładnienie małp? Oczywiście o ile nie będzie to groziło zarażeniem.

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Właśnie nie jesteśmy tego pewni, nie chcemy narażać ludności. Proponuję wysłać delegację dyplomatyczną złożoną z hamerykańców. Oni podobno już mieli coś takiego u siebie i chyba są odporni. Zresztą umysłem się nie różnią.

[Ametyst]

W sumie jedno drugiemu podobne, więc pomysł nie jest taki głupi.

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

https://www.youtube.com/watch?v=UlgLwppgHCc

 Była noc z 20 na 21 Listopada. W Rotterhirshbergu było ciemniej niż zwykle. Panowała wietrzna pogoda, a na straży miasta stali tylko miejscowi ochotnicy. Nagle spośród drzew, rosnących na wzgórzu obok miasta, wyłoniło się tysiące cieni. Strażnicy stali osłupieni. Niebo pokryło się ogniem. Tysiące strzał wzbiło się w powietrze, aby następnie spaść na drewnianą zabudowę miasta. Rotterhirshberg zapłonął.

Zajęci gaszeniem płomieni i budzeniem mieszkańców strażnicy, odeszli ze swoich posterunków. Ten ruch miał ich wkrótce pogrążyć. Ze wzgórza nad miastem zabrzmiał potężny róg. To one- małpy.

W jednej chwili armia cieni, złożona z małp na ukradzionych koniach i pegazach, runęła falą na miasto. Powstał chaos. Ludzie jednocześnie uciekali przed płomieniami i małpami. Wszyscy w kierunku ratusza. Padali jeden po drugim. Fala małp nie miała końca, jak by zebrały się one ze wszystkich zoo w Królestwie i z lasów Austro-Węgier. Bo przecież wszyscy wiedzą że one tam żyją.

Miasto upadło. Po chwili Richtoffen nie dostawał już meldunków. Widział tylko ze swojego helikoptera płonące zgliszcza.

[Mistrz Budzimir VII]

Czy to ma coś wspólnego z substancją rozpyloną nad Weerlandem? Uniwersytet naprawdę spartolił sprawę!

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Czy to ma coś wspólnego z substancją rozpyloną nad Weerlandem? Uniwersytet naprawdę spartolił sprawę!

Wystarczy cofnąć na poprzednią stronę żeby się dowiedzieć. Nad Rotterhirshbergiem unosi się teraz tylko pył, który spada powoli i lekko na okolice. Pierwsze krwawe śniegi.

[Ametyst]

Czas na dożynki!

[Ciecierad Ciecieląg]

To pewnie nie są żądne małpy tylko słowaccy turyści. Nawet jednak w tym wypadku, zgodzę się, że to świetny moment na epicką reaktywację Znachoratu.

[Ametyst]

Wiadomo, czy małpy są jeszcze na terenie miasta?

[Ametyst]

Pożar Roterhirshbergu już ugasł. W ruinach grasowały setki małp rabujących to, co się ostało i oszukujących jedzenia. Oddziały HOMO otoczyły teren miasta zaporami uniemożliwiając ruch wte i wefte. Po kilku dniach słyszeć dało się odgłos latających maszyn. Wydawać by się mogło, że to zbrodnicze wojska Bialenii, ale przecież te pokonał sam jeden Premier Tysiąclecia. Od zachodu nadleciały samoloty 1. Eskadry Stołecznej. Niebo pokryło się maszynami. Przynajmniej jakaś część tego nieba...

-Zdzichu!
-Czego?
-No to jesteście nad tym Adamcem?
-Co?
-Zrzucajta!
-Ale na to szare?
-Co?
-Nic! Chłopy, zaczynamy!

Bombowce rozpoczęły bombardowanie ruin opuszczonych przez mieszkańców... chyba.

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Do opustoszałego i zrujnowanego Rotterhirshbergu wkraczają ewakuowani mieszkańcy, na czele z Sołtysem Tobiaszem. Z każdej strony widzą jedynie małpie trupy i wysokie zgliszcza, czasami nawet i ich nie ma.

Pochód zatrzymuje się na wzgórzu, gdzie niegdyś stał ratusz miasta. Richtoffen wyszedł przed tłumy, by wygłosić swoją przemowę.

- Tu, w tym miejscu, zginęło wielu naszych krewnych i znajomych, o czym wszyscy niestety doskonale wiemy. Wiemy także kto to zrobił. Lecz Ja! Narodzie Hirshbergski! Chcę wiedzieć dlaczego to się stało?! Dlaczego małpy zbuntowały się przeciwko nam i zamordowały swoich panów? Dlaczego to się stało akurat po deszczu napływającego z terenów Weerlandu? Czy to Weerland zgotował nam taki los? Kto za to odpowie Hirschbergowie? Czy Arbuz, który rozpętał rebelię i ukradł tajemniczą substancję, czy Laszk, który ową substancję stworzył? Tego dowiemy się w przyszłych procesach sądowych, rozstrzygających sytuacje panujące od października tego roku. Ja, Tobiasz von Richtoffen-Deithven, Oberjarl Irkunu i Styrsman Żuław, wzywam was Rotterhirshbergowie, do odbudowy waszej ojczyzny i zachowania spokoju. Sprawcy tego zamieszania dostaną nauczkę w legalnym i sprawiedliwym procesie karnym. Nie pałajcie za to nienawiścią do Weerlandczyków, lecz pomóżcie złączyć przyjaźnią ten naród z nami. Niech ustaną wieloletnie spory. Przed nami stoją otworem wielkie ziemie. Musimy odbić ziemie wokół Rzeżuszy, a także dołączyć do kolonizacji dalekich ziem. Będziemy walczyć na plażach, będziemy walczyć na polach, będziemy walczyć na ulicach, będziemy walczyć na wzgórzach. Nigdy się nie poddamy! Za Rotterhirshberg i Mieszkańców Zjednoczonego Królestwa! Niech żyje Król!

Wielotysięczny tłum wydobył z siebie okrzyki radości. Tobiasz wziął od żołnierza obok flagę miasta i z jego pomocą wbił ją na szczycie Wzgórza Rotterhirshbergskiego.

[Ametyst]

Cóż... szkoda, że ci ludzie nie zasiedlą Ferdynanda, ale Roterhirshberg musi mieć stolicę. Skoro tak mnie tu wszyscy szanujom i poważajom, to życzę powodzenia.

[Ciecierad Ciecieląg]

25 lipca pociąg z premierem zatrzymał się w Roterhirschberg. Po oficjalnym powitaniu gość udał się do władz gminy aby tam uroczyście dokonać nadania jej słusznej nazwy, a właściwie słusznej pisowni nazwy. W całej gminie wymienione zostały szyldy sklepów, zmieniono nazwy fabryk, a dzieci w szkołach nauczono nowej lepszej ortografii. Podczas zwyczajowego już spotkania z wyborcami premier złożył im niezwykle ważną obietnicę, a było to zobowiązanie do głosowania za każdym projektem, który uczyni sołtysa Tobiasza von Richtoffena własnością gminy bez możliwości jej opuszczania. Najgenialniejszy teoretyk monarchosocjalizmu stepowego wyjaśnił, że nieobecność najważniejszego lokalnego bossa jest spowodowana działaniem sił wrogich monarchosocjalizmowi, a te należy usilnie zwalczać. Kiedy już każdy cham, pragnący zniszczyć, cofnąć i zahamować monarchosocjalistyczną demokratyzację zostanie wykryty i unieszkodliwiony, Budowniczy Dzisiejszej Jakości Żuław znów zawita w Rudych Jelonkach. Wielu hodowcom szerszeni, odpowiadającym za produkcję płynnego żółtego cukru, znacznie lepszego niż jakiś weerlandzki miód, geniusz Troski o Człowieka zdradził, że ich produkt jest mu niezwykle bliski i osładza mu życie, podobnie jak niegdyś osładzała mu je każda rozmowa z Wielkim Sternikiem. Podczas wizyty w miejscowym KGRze lider Partii Równych Ludzi zapoznał się z najnowszymi osiągnięciami gminnego rolnictwa, udzielając kilku cennych rad, które pozwolą w przyszłości wyhodować w nadchodzących miesiącach więcej rzepy, buraków solnych i licznych produktów, które codziennie znajdują się na stołach najwyższych dostojników w państwie, a czasami nawet i prostych ludzi. Czcigodny Gubernator Wszechzachodu znalazł także chwilę na odwiedzenie pewnej niewielkiej knajpy, w której raczył osobiście rozbić talerz nienadający się dłużej do użytku, za co obsługa lokalu jest mu ogromnie wdzięczna. Wizyta zakończyła się zbliżeniem do życia zwykłego szarego szlachcica.

Premier pytał ludzi o warunki ich życia, o to czy kotlecik ładnie pachnie, o zadowolenie z jego dotychczasowych rządów, o autorytet służb bezpieczeństwa i jeszcze raz o zadowolenie z jego dotychczasowych rządów. Jako ciekawostkę warto odnotować, że nieliczni wątpiący w słuszność decyzji obecne Przewodniczącego Rady Komisarzy Narodowych bardzo szybko przekonywali się do niej po tym, jak pytanie zostało zadane drugi raz. Sekretarz Generalny PRL nie tylko pytał ale i odpowiadał na pytania obywateli. jedno z pytań zostało zadane przez pacholę i dotyczyło przyczyn rzekomo niskiego poziomu życia. Zanim przywódca mas szlacheckich zdążył odpowiedzieć ktoś zabrał dziecko ze sobą. Plotka głosi, że wraz z rodzicami usilnie próbowało przekroczyć granicę. Niestety kontakt z pracownikami straży granicznej okazał się chwilowo niemożliwy, ponieważ na miejscu domniemanej próby dostania się na Wielki Step pracownicy straży zajęci byli zakopywaniem trzech czarnych worków o nieznanej zawartości.

Zgodnie z oczekiwaniami gmina okazała się bastionem zwolenników Partii Równych Ludzi. Wieczorem władze gminy zorganizowały nieoficjalny festyn na cześć premiera. Były kiełbaski z grilla, owoce lasu i piwo bezalkoholowe, a główny gość imprezy wygłosił wspaniałe przemówienie zakończone wybuchem potężnych manifestacji poparcia dla niego i jego rządu.

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Nad Zamkiem Ratzinger znowu powiewa na najwyższej wysokości masztu flaga Gminy Roterhirshberg oznaczająca obecność sołtysa. Wokół posiadłości pojawiło się wiele samochodów, w dużej części dostawczych, i ekipy renowacyjno-budowlane. Widząc te zgromadzenie ludzie przechodzący przez park w którym znajduje się zamek, zaczęli zmieniać cel swojej podróży podchodząc pod budynek i z ciekawością pytać roboli co tu się wyprawia. W rozmowie z mieszkańcami robotników reprezentował elektryk Leszek.

- Co się tutaj dzieje?- spytał brodaty hirschberg
- Psze Pana... - pijanym głosem próbował zacząć dialog Leszek
- Co tutaj robicie?
- Bagno
- A co wy tu robicie?
- Yyyy... tego... miał kurde. To... tego... no.
- Na chleb tak zarabiacie?
- Tak jest. Tutaj.


Pan Leszek odpowiadający na pytania. W tle stary, dobry dostawczak soligtańskiej fabryki Ursus.

[Ciecierad Ciecieląg]

Ha! Półtora roku temu w kampanii wyborczej obiecywałem powrót sołtysa i co? I spełniłem swoje obientice wyborcze!