Gmina Schießenheim

[Siergiej Makłow vel Sterlicht]

Właśnie też się zastanawiam, dlaczego tych sześciu nie poszło z Faradobusami. Nie umieją wykonywać ci wasi ludzie rozkazów, nie umieją.

[Laszk Młynariew]

Niestety muszę odesłać część ludzi do bezpośredniej obrony Weerlandu. 2500 wojowników opuści gminę Schießenheim i skieruje się do Hutniczej Poręby.

[Mistrz Budzimir VII]

Witam Towarszyszy!
Jak wiemy sytuacja... a co ja będę chrzanił. Nie chcecie przypadkiem dołączyć do Królestwa Weerlandu? Pod naszą opieką nigdy nie traficie w łapska Ametysta!

[Ametyst]

Nie dajcie się zwabić! Tam czeka Was jeno ból, rozłąka.

[Siergiej Makłow vel Sterlicht]

Nie chcemy się do nikogo przyłączać.

[Siergiej Makłow vel Sterlicht]

Stopniowe rozbrajanie oddziałów

Z racji, iż w kraju trwają rozmowy pokojowe, bojownicy obu ramion LRCG, czyli Siły w Proletariacie i Siedmiogrodzkiego Ruchu Ludowo-Wyzwoleńczego powoli rozbrajają się. Na razie nie przekazujemy broni państwowym depozytom, gdyż pokój nie został podpisany.

W całości broń złożyli siedmiogrodzcy bojownicy, których i tak w kraju było niewiele. Siedmiogrodzcy bojownicy, doświadczeni w walce, niebawem wracają do Republiki Ludowej Siedmiogrodu, gdzie tam zostaną odznaczeni i uhonorowani po walkach w Weer-Hirschbergii.

Częściowemu rozbrojeniu uległa Siła w Proletariacie, jednakże z racji, iż traktat pokojowy nie został jeszcze podpisany, rozbrojeniu uległy pojedyncze bataliony.



Część pojazdów pancernych prawdopodobnie zostanie przemieniona w pomniki świadczące, iż miały tu miejsce walki w obronie wielowiekowej dwunarodowościowej ludności Weer-Hirschbergii. Planowane jest postawienie już jednego z nich, w stolicy gminy:

[Laszk Młynariew]

Gminę opuszcza też reszta Weerlandzkich wojowników. Nasze oddziały wyruszą w swą ostatnią podróż do gminy Laszkberg, gdzie też zostaną rozwiązane.

[Mistrz Budzimir VII]

Poddaliście się uzurpatorowi, temu paskudzie Ametystowi. Jak mogliście, to zwykła hańba!

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Budzimirze, trzeba być realistą, na ciebie też nadszedł już czas.

[Ametyst]

A gdyby tak przyznać funkcjonariuszom starego reżymu jakieś skandaliczne emerytury...

[Siergiej Makłow vel Sterlicht]

Członkowie Siły w Proletariacie w pełni złożyli broń na posterunkach milicji, która kształtuje się w tym regionie po walkach między HOMO a ludowymi bojownikami.

Czas na dalszą część jakichś opisów:

Zabytkowy Dom Tez w Mädchen został ufundowany w roku 1567 przez szlachcica narodowości weerlandzkiej, Gustawa Klopenhausera. Gustaw wielokrotnie zasiadał na posadzie burmistrza tego miasta i był jednym z najbogatszych ludzi na terenie dzisiejszej gminy. Jednakże u kresu swego życia Gustaw popadł w abstynencję, odwrócił się od budzimiryzmu aż pewnego dnia wynajął oddział piechurów, którzy mieli spalić i wybić znajdujących się w domu tez mieszkańców. Szturm się nie udał, a Gustawa znaleziono, wycięto mu genitalia które zostały włożone do jego otworu gębowego, a wargi zaszyte. Gustaw zmarł w podziemiach ratusza miejskiego poddawany licznym torturom.

Pomnik Jadwigi Ladacznicy postawiony w 1889 roku stanowi nieodłączny element starego miasta w mieście Baus. Jadwiga Ladacznica była seksualną niewolnicą od dwunastego roku życia. Słynna była ze swojego seksualnego tournee po całym ZSKHiW. Bywała u możnowładców, kapłanów, ówczesnych gimnazjalistów (wtedy zapewne inaczej to się nazywało) i innych grup społecznych. Zmarła po zalaniu jej pochwy ołowiem. Jej motto brzmiało: "Przepchnij komin, kominiarzu. Mój zawsze jest brudny."

[Mistrz Budzimir VII]

Jadwiga z pewnością stanowi moralny autorytet dla naszej szlachetnej młodzieży. Dobrze, że postawiono jej pomnik. Przydałby się jeszcze jakiś dobry bordel.

[Siergiej Makłow vel Sterlicht]

Jeśli uda się nam wyciągnąć jeszcze jakieś środki od państwa to na pewno powstanie. Oczywiście, ze względu na dwunarodowościowy klimat gminy w stylu mieszanym. Wszystko odbędzie się po wybraniu władz i tak dalej.

[Ametyst]

Damskiej prostytutce pomnik stawiać...

[Siergiej Makłow vel Sterlicht]

To coś jeszcze opiszemy.

Dom Anonimowego Abstynenta to tak naprawdę jedna z kamienic w mieście Schießenheim. W roku 1964 jednocząca się mniejszość abstynencka musiała opuścić swoje miejsca zamieszkania pod naporem ludności przejmując tą kamienicę czyniąc z niej pewnego rodzaju squat. Abstynenccy squatersi stworzyli w pewnym rodzaju gang - napadali na sklepy monopolowe niszcząc je oraz towar, na pijane grupki młodzieży czy też na ludzi utożsamiającymi się z alkoholem. Abstynencka sekta została zlikwidowana przez lokalnych kiboli i zwykłych mieszkańców. Dzisiaj mieści się tutaj lokalne muzeum walki z krawaciarstwem.

Hotel Mardan Palace wybudowany w stylu weerlandzkim stanowi nieodłączny element odpoczynku turystów w miasteczku Kartofelnstadt. Hotel oferuje przeróżne usługi - masaż młotem pneumatycznym, pieszczoty kablem pod napięciem i różne tanie rzeczy służące jak najlepszemu wizerunkowi hotelu oraz samopoczuciu klienta. Istnieje również możliwość korzystania z symulatora waginy, ale to dla klientów bogatszych - no niestety, hotel ma zbyt mało forsy aby wydawać kasę na takie pierdoły jak tanie dziwki, przez co traci klientów, a dzieci wychodzą z płaczem. To nic, symulator pozostaje otworem. Istnieje również opcja przewodnika, który oprowadzi nas po lokalnych krzaczorach oraz siedliskach miejscowych meneli. Hotel gwarantuje przeżycia cielesne oraz warunki surwiwalowe.