Mikronacyjny Parlament?

[Ludwik Tomović]

To jak Towarzysze, pomożecie?

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Lubię Towarzysza, ale to ma się nijak z moimi poglądami, może innych to zaciekawi.

[Ludwik Tomović]

Ale ja już wiem że Towarzysz jest tu naczelnym i póki co chyba jedynym "hejterem" tego pomysłu.
Ale to nawet dobrze, bo każda konstruktywna krytyka się przydaje.

[Arkadiusz II Filip]

Popieram koncepcję, o ile będzie to tylko organ doradczy i miejsce do wymiany poglądów. Nadawanie temu ciału (osobiście preferowałbym nazwę Konferencji Doradczej) jakichkolwiek uprawnień byłoby bez sensu. Choćby wspomniane prawa człowieka: w wielu państwach są fabularnie łamane, ale nie ma to wpływu na rzeczywiste wolności.

[Ludwik Tomović]

Taki to ma zamysł(wymiana poglądów)
A nazw jest kwestią do dyskusji, tak tylko podałem taką akurat nazwę.

[Kantazo Targaryen-Deithven]

Propozycja niezwykle ciekawa. Zgadzam się z Arkadiuszem, że nie powinien on posiadać żadnych kompetencji, gdyż kulturalny dialog sam w sobie jest wartością, a jeżeli do takiego "parlamentu" weszliby np. głowy państw i szefowie rządów, to wtedy nie byłoby to tylko koło dyskusyjne. Dzięki ustaleniom zapadałyby tam realne decyzje, co dodatkowo potwierdza tezę, iż nadanie uprawnień takiej instytucji byłoby bezcelowe.

Mam jednak kilka pytań. Przede wszystkim jakie państwa weszłyby w skład takiego parlamentu? Jeżeli wziąć wszystkie istniejące to dostanie się tam tak wiele yoyonacji, że znaczna cześć z nich rozpadnie się przed pierwszym zebraniem, nie mówiąc, że doprowadziłoby to do ogromnej utraty prestiżu przez taką instytucję. Jednak, jeżeli zostaną zaproszone państwa jedynie stare i powszechnie szanowane zrobi się z tego klub zbyt elitarny i mało skuteczny. Jakie więc powinny być kryteria wejścia?

Przechodzę już do pytania drugiego. Kto (mowa o osobach fizycznych) znalazłby się w takim parlamencie?
Wybrani w powszechnych wyborach w państwach członkowskich posłowie, szefowie resortów spraw zagranicznych, głowy państw czy szefowie rządów? A może jakaś inna opcja?

[Arkadiusz II Filip]

Mam jednak kilka pytań. Przede wszystkim jakie państwa weszłyby w skład takiego parlamentu? Jeżeli wziąć wszystkie istniejące to dostanie się tam tak wiele yoyonacji, że znaczna cześć z nich rozpadnie się przed pierwszym zebraniem, nie mówiąc, że doprowadziłoby to do ogromnej utraty prestiżu przez taką instytucję. Jednak, jeżeli zostaną zaproszone państwa jedynie stare i powszechnie szanowane zrobi się z tego klub zbyt elitarny i mało skuteczny. Jakie więc powinny być kryteria wejścia?

Właśnie dlatego organ ten powinien mieć jak najluźniejszą formę, tak by każdy miał szanse wyrażenia swojego zdania; obywatele jojonacji czasem mówią coś sensownego, a w "prawdziwych" mikronacjach jest ogrom idiotów. Inna sprawa to podejmowanie decyzji: musi być grono, które będzie decydowało np. o rezolucjach czy o organizacji imprez międzynarodowych- to są jedyne poważniejsze kompetencje, jakie moim zdaniem powinien posiadać MP. 

[Ludwik Tomović]

Każda mikronacja miałaby określoną ilość posłów do MP, i każda mikronacja miałaby swobodę w sposobie mianowania posłów do MP(mogą być to osoby wyłonione w powszechnych wyborach, przedstawiciele regionów, osoby mianowane przez króla/prezydenta).Jak już mówiłem, posłowie do MP łączyli by się nie według krajów, lecz według poglądów.

Do MP mogłaby dołączyć kazda mikronacja, jednak po spełnieniu pewnych kryteriów(np. określone minimum czasu istnienia mikronacji, określone minimum aktywnych osób)

Najważniejsze decyzje podejmowałoby Prezydium, ale tylko między sesjami, podczas sesji całe zgromadzenie MP podejmowałoby decyzje poprzez demokratyczne głosowanie.

[Arkadiusz II Filip]

Koncepcja sensowna, ale powtarzam: lepiej skupiać się na dyskusjach i debatach, a nie na podejmowaniu realnie wiążących decyzji. Jeżeli chodzi o członkostwo to dobrze było by włączyć w to jak największy procent mikronacyjnych działaczy, dziś nie ma nas przecież zbyt wielu.

[Ludwik Tomović]

Głównym celem jest oczywiście dyskusja i wymiana poglądów.

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Teraz tak mówicie.

[Ludwik Tomović]

I teraz i zawsze.

[Laszk Młynariew]

Widzę, że masz już gotowy plan działania takiego parlamentu. Chciałbym się jednak dowiedzieć, czy zamierzasz organizować go w pojedynkę, czy też poszukać jakiś współpracowników.

[Ludwik Tomović]

Sam nie dam rady, współpracownicy zawsze się przydadzą.

[Arkadiusz II Filip]

My zawsze chętnie pomożemy w kwestiach aktywnościowych i merytorycznych, gorzej z technicznymi, ale na pewno zagranicą znajdą się jacyś utalentowani ludzie.