ulubiony rodzaj gier komputerowych

[Mistrz Budzimir VII]

Trafienie na serwer gdzie nie ma żadnego kozaka co tylko gra i nikt go nie pokona jest trudne. Poza tym tego trybu nie preferuję.

[Mistrz Budzimir VII]

Nie rozumiem polityki Valve co do DOTA 2. Przecież jak każdy gracz dostaje aż 13 prezentów z nią do rozdania to równie dobrze można by ją po prostu za darmo dać. Przecież i tak nikt tego nie kupi skoro tysiące darmówek jest.

[Krzysztof Septimus]

Chyba, że stwierdzili, że kto miał kupić ten kupił i można spokojnie rozdawać darmówki. Ewentualnie może być tak, że za dopłatą będzie dostęp do czegoś ekstra i dlatego przyzwyczajają graczy do tego co jest.

[Arkadiusz II Filip]

Ogłosili te darmówki przed premierą płatnej? Jeżeli tak to najwyraźniej liczyli na niecierpliwych.

[Mistrz Budzimir VII]

Chcesz? A tak, Tobie i tak nie pójdzie

[Arkadiusz II Filip]

Ja już wyrosłem z gier.  Nie to co niektórzy.

[Mistrz Budzimir VII]

Nie wyrosłeś tylko masz grata co nawet gry z 2000 roku nie ciągnie.

[Arkadiusz II Filip]

Teraz już mu kazałem i ciągnie. Jakbym nie wyrósł to by mnie to zmotywowało do kupienia czegoś nowszego.

[Mistrz Budzimir VII]

No i ogólnie jak już grasz to tylko na kodach. Ja tak robiłem jak miałem 8 lat. Nie dorosłeś, a nie wyrosłeś.

[Arkadiusz II Filip]

Gry nigdy nie były dla mnie zbyt ważne. Zazwyczaj miałem ciekawsze rozrywki.

[Laszk Młynariew]

To z DOTĄ 2 to zwykły chwyt marketingowy. Ludzie, którzy dostaną za darmo grę, która normalnie w sklepie kosztuje całkiem sporo, myślą, że są wielkimi szczęściarzami i napawając się tym wrażeniem grają w DOTĘ 2 jak najwięcej.

Z gier nie da się wyrosnąć. Pewnie Król grał w "Reksio i UFO" i myśli, że wszystkie gry są dziecinne. A np. taki Wiedźmin 2 nie jest zapewne dla dzieci, ani pod względem poziomu trudność ani tematyki.

[Siergiej Makłow vel Sterlicht]

Polecam The Elder Scrolls: Skyrim. Takie wiedźminowate, fajne to. Ja osobiście preferuję styl życia rzezimieszka w tej grze.

[Mistrz Budzimir VII]

No, ale to strasznie sztuczne jest. Cała prowincja wielkości byle Sobieszowa, kilkanaście chatek i siedzący na tronie jarl. Według mnie przy obecnych możliwościach takie gry są bez sensu. To makieta, a nie otwarty świat.

[Siergiej Makłow vel Sterlicht]

Czy ja wiem? Choć gra jest bardzo otwarta na kreowanie swej postaci. Co prawda próbowałem dołączyć raz do gromowładnych, ale jakoś mi nie zasmakowało. Można kogoś okradać (co lubię w tej grze), napady, rozboje - co często tam robię. Ostatnio przejąłem nawet chatkę od staruszki! Nie była miła, rzucała czarami. A, i ambientowy, klimatyczny soundtrack, przy którym można się zrelaksować. Choć dubbing skopany, przyznam. Sztuczny i oklepany.

[Mistrz Budzimir VII]

Z tym 'możesz być kim chcesz' to nie jest prawda. Wszystko sprowadza się do biegania po jaskiniach i przerabiania wszystkich gildii. W Oblivionie da się zostać szefem magów nie korzystając w ogóle z magii poza jednym momentem przy którym i tak jest jednorazowy zwój. Sądzę, że to samo jest w Skyrim. Tak naprawdę w tej grze to trzeba sobie wyobrażać kim się jest.