Jarldom Soligt

[Katha Joanna de Vill]

Katha bierze róg i rozpoczyna przemowę.

Tobiaszu... Bardzo ci gratuluję wszystkiego, co w ostatnim czasie osiągnąłeś. Tego, że z młodego chłopaka stajesz się... chlip... dorosłym mężczyzną i wielkim możnowładcą.. Mam nadzieję, że Twoje dzieci będą tak samo wspaniałe, że będą kontynuować tradycje Twojego rodu.. Szkoda, że nie ma dla mnie miejsca w tej historii...

Wybucha płaczem i bez picia oddaje róg dalej.

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Nadchodzi następna kolejka i Tobiasz przemawia ponownie

Dziękuję Wam wszystkim, w tym tobie Katho, że dotrwaliście ze mną aż do tego momentu. Niewątpliwie jest to po części zasługa Odyna. Dziękuję bogom że mają nad nami opiekę i sprzyjają mi w moich postępowaniach. Bowiem sława po mnie nigdy nie powinna zaginąć, tak jak po dawnych władcach Irkuńskich. A ty Katho nie zamartwiaj się, wszystkie moje dzieci, będą w końcu zapamiętane jako dzieci kochanki, a takie fakty zawsze są wspominane w biografiach. Pamiętaj że zawsze jest w Jarldomie miejsce dla ciebie i twoich córek. Według tradycji Irkuńskiej, nieważne kim byś nie była nosisz moje dzieci, co czyni mnie odpowiedzialnym za twoją ochronę.

Niech żyje ZSKHiW!

Podaje róg dalej

[Laszk Młynariew]

Niech najpierw mój Kosztujący Potrawy spróbuje. Nie wiadomo czego tam mogliście dolać.

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Najpierw musi pan się napić. Biesiada i żarło na końcu.

[Ametyst]

Kiedy my chcemy na imprezę!

[Katha Joanna de Vill]

Nie, nie wypiję, jeszcze dzieci wyjdą głupie jak te Arkadiusza.

Już chyba wiem, dlaczego nikt nie chce mnie za żonę. Głupie, samotne serce, któremu nie wystarcza bycie kolejną faworytą i pływanie w luksusach. Ale to chyba za późno, aby pokazywać emocje... Kobieta jest głupim tworem, naprawdę głupim.. Nie... Już nikt nie zobaczy tej wrażliwej strony, wyzbędę się wszystkich uczuć... Nie męczą mnie zakochania... Nie męczą mnie tęsknoty za ludźmi... Męczy mnie brak domu...

Chodźmy, biesiadujmy!

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Nie, nie wypiję, jeszcze dzieci wyjdą głupie jak te Arkadiusza.

Całe szczęście że ten miód co ci dałem jest bezalkoholowy.

Męczy mnie brak domu...

A Kalarepa i twój pałacyk? Dom w znaczeniu filozoficznym też masz, chociaż nie w pełnym składzie, mieszkają z tobą twoje dzieci.

[Ametyst]

Ej, ziomy, co to za melo bez alko? Żenada! Siara i kwas!

[Katha Joanna de Vill]

Sens mojego życia skończył się, gdy oddalił mnie AIIF. Teraz tylko egzystuję, stąpam i spoglądam.

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Ej, ziomy, co to za melo bez alko? Żenada! Siara i kwas!

Ty masz panie elegancki miód grzany kilkanaście procentów, nie narzekaj.

Sens mojego życia skończył się, gdy oddalił mnie AIIF. Teraz tylko egzystuję, stąpam i spoglądam.

Wierzymy w to że Af af naprawdę cie kochał, tylko nie chciał cię narazić na niebezpieczeństwa spowodowane przez ewentualny ślub z tobą.

[Ciecierad Ciecieląg]

Kobieta jest głupim tworem, naprawdę głupim

Święte słowa... święte. Dobra, nie będę szowinistą.

Zdążyłem na ostatnią kolejkę?

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Symbel dopuszcza nawet do 9 kolejek Jest ciekawiej przy kilkudziesięciu osobach. Pewnie że zdążyłeś.

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Był ranek, wszędzie unosiła się mgła. W Soligt nic specjalnie się nie działo, większość wojowników biesiadowała wraz z Richtoffenem w Domu Wojów, tylko kilku stało na wieżach wzdłuż drewnianej palisady otaczającej Jarldom. Wśród nich był Ulf stojący na wieży i Alf leżący u jej podnóża. Tak odpoczywający Alf, myśląc że się zdrzemnie, usłyszał wołanie Ulfa. Okazało się że z mgły wyłoniła się ciemna postać. Na rozkaz Jarla, każdy przechodzący człowiek musiał być sprawdzony i przesłuchany. Alf z racji tego że naturalnie był bliżej bramy, podszedł do niej z pochodnią i wyszedł na spotkanie z nieznajomym. Irkuńczyk, pomimo tego że miał przy sobie pełne uzbrojenie, czuł strach, gdy postać się zbliżała. Z każdym metrem wydawało się że otoczenie robi się coraz ciemniejsze. Alf zauważył już że postać jest zakapturzona i ma na sobie wiszące kości. Alf widząc to przyjął postawę bojową i skrył się za swoją okrągłą tarczą. Przybysz był już na tyle blisko że mógł się spokojnie porozumiewać.
-K..ki.. kim ty jesteś?!- Spytał przerażony Alf
-A czy to ważne? Teraz mnie przepuść o ile Odyn ci miły.- Odpowiedział zmęczonym, acz głębokim głosem Nieznajomy, przy tym wykonując ruch ręką wyraźnie odpychającym Alfa. Alf jak by zindoktrynowany odsunął się i po chwili zemdlał.
c.d.n

[Ciecierad Ciecieląg]

To z pewnością zamaskowany Człowiek-Koń.

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Od tamtego momentu nie znaleźliśmy tej postaci, więc nie możemy się upewnić.