Budzimiryzacja Ziem Niczyich!

Nad stepem unosiłoby gorące powietrze, ale było na to za zimno. Szumiały trawy, ale o ciszy i spokoju też nie szło powiedzieć, przecież szumiały trawy czyli i hałas i wiatr zarazem. Jedynymi śladami życia pozbawionego ścian komórkowych byli dwaj konni jeźdźcy, którzy kręcili się w kółko. Może polowali, ale kto ich tam wie.

Z uwagi na brak ciszy i spokoju nie mogły go zakłócić kolumna czołgów oraz wozów opancerzonych, dwóch pijanych rowerzystów, a także zapyziały camper. Mimo to ten widok nie przypadł do gustu miejscowym, jeden z nich uciekł zlękniony w jego mniemaniu 'żelaznymi smokami', drugi niedowidział, toteż dał się otoczyć.

Drzwi campera się otworzyły i wypadł z niego dziwak w samych gaciach. Właściwie to ja wypadłem, niezbyt zresztą zadowolony, wszak zbiło mi się bongo, a tylko to się liczyło w podróży. Już miałem spytać dlaczego stanęliśmy na takim zadupiu, kiedy zorientowałem się, że przecież o to chodziło, zauważyłem też tego dzikusa. Na Prabudzimira, ale on śmierdział, jak ja pół godziny wcześniej przed kąpielą! Wtedy przemówiłem.

- Witajcie o Dzikie Ordy! Słyszałem o upadku Chanatu Victoriańskiego! Wielce mnie zasmuciła ta wieść, lecz rad jestem, iż macie nowego wodza i chanat! Gratuluję Wam odtworzenia swoich prymitywnych struktur państwowych, rozumiesz?

Twarz Dzikiego sugerowała, że nic nie rozumie, ale nie speszyło mnie to.

- Choć piękna i jakże rozwinięta to kraina muszę przyznać, iż przybyłem tu raczej w sprawach służbowych. Otóż drogi... dla uproszczenia Piętaszku jestem Mistrz Budzimir VII Bartosz Derikor. Aby pokazać swym krajanom, że zajmuję się kwestiami państwowej religii muszę przeprowadzić tak zwaną budzimiryzację ziem niczyich. Tutaj oczywiście rządzi Wasz chan, więc nic na siłę, żadnych morderstw i gwałtów i tak dalej, wyłącznie metody pokojowe. Inaczej się sprawy mają z terenami do których nikt nie zgłasza pretensji, ale to nieistotny szczegół, prawda? Ano prawda Piętaszku. To może opowiem Ci o naszej wierze przy kielichu?

Piętaszek chyba był abstynentem, bowiem wydał z siebie jakieś 'habubu babubu' i sięgnął po łuk. Żołnierze natychmiast zareagowali, we mnie coś chwilowo pękło.

- W siatkę go jak w starych dobrych czasach! Nie, nie w siatkę! Do worka, a worek do bagażnika! Będzie w sam raz do ludzkiego ZOO w Hirschbergu! No szybcie... Nie! Jesteśmy tu gośćmi, nieproszonymi, ale jednak! Pokażcie mu ten świecący breloczek i przekonajcie go do podpisania aktu dobrowolnego oddania się ZOO w zamian za niego. Tak będzie uczciwie.

-Mistrzu Budzimirze, co teraz?

-Poczekamy na innych. To miejsce wygląda na szczególnie ruchliwe. Oby przybyli w pokoju.

http://santania-burgia.cba.pl/viewtopic.php?f=3&t=140