Südhirschberg

[Arkadiusz II Filip]

Peryferia Południowe (Südhirschberg)

     Przedmieścia południowe są jedną z najstarszych części miasta. Powstawały mniej więcej równocześnie z Placami Generalskimi i początkowo stanowiły zespół kilkunastu wiosek, pełniących funkcję pomocniczą wobec miasta. Część z tych wsi istniało mniej więcej jeszcze od czasów założenia Jeleniogrodu. Z czasem podgrodzie zaczęli zasiedlać biedniejsi mieszkańcy, których nie stać było na siedzibę w mieście. Przez wiele lat podgrodzia pełniły dwojaką funkcję- z jednej strony były zapleczem Hirschbergu, z drugiej siedzibą biedoty. W czasach Chłopacego II bogatsze warstwy zaczęły doceniać uroki podmiejskiego życia, w efekcie czego z przedmieść pogoniono biedotę do tej części miasta, którą obecnie nazywamy Pustakami Hirshberskimi.

Dziś peryferia to typowe przedmieścia sporej wielkości miasta. Istnieją tu różnego rodzaju wille z basenami, dacze, slamsy podmiejskie oraz gospodarstwa rolne. Część zabudowań ma charakter typowo miejski i stanowi całość z resztą stolicy przylegając bezpośrednio do Betonstadt. Reszta to wspomniane już wioski położone w niedalekiej odległości od siebie i od zasadniczej części dzielnicy. Przedmieść południowych nie należy mylić z peryferiami przemysłowymi.

Charakterystyczną cechą tych okolic jest obecność masowych pól noclegowych tzw. nocowisk. Są to dosyć chaotyczne zbiorowiska szałasów, namiotów, niewielkich domków, pustostanów, bloków i podziemnych nor. Jego mieszkańcami są zazwyczaj przybysze z prowincji, którzy nie dorobili się jeszcze własnego lokum. W Südhirschbergu istnieją trzy główne nocowiska: Masowe Pole Noclegowe im. Hermana Pole to obszar pobieżnie, ale jednak kontrolowany przez władze, wyposażony w podstawową infrastrukturę. Nocowiska "An dem Ufer" i "Drogowe" nie oferują takich atrakcji, wchodzi się tam na własną odpowiedzialność. Pomimo tego, że pola noclegowe maja niewielką powierzchnię są zamieszkiwane przez ok 35% mieszkańców dzielnicy.

[Arkadiusz II Filip]

Pałac Podmiejski

ul. Mięsożerców 9-16

    Wraz z upowszechnianiem się życia podmiejskiego wśród hirshberskich elyt, również i królewska administracja zapragnęła posiadać dostępny dla członków rządu, coby mogli tam sobie panny ściągać. Środki na budowę uzyskano z budżetu miasta. Obiekt powstał ostatecznie w 1903 r. i służył rządowi aż do Rewolucji Październikowej, kiedy chwilowo pełnił funkcję kwatery głównej władz tymczasowych. Obecnie umiejscowiono tu urząd dzielnicy oraz teatr ludowy. 

[Arkadiusz II Filip]

Osiedle "Eistaffel"

     Osiedle domków jednorodzinnych "Flaczki" powstało z inicjatywy władz Guberni w 2009 r. Położone jest we wschodniej części dzielnicy i stanowi wyśmienitą ofertę dla młodych klientów z klasy średniej, którzy cenią indywidualność. Dla nich przeznaczono prawie 500 domków z garażem i ogródkiem dachowym. W każdym z nich zamieszkać może nawet 10 osób wraz ze zwierzętami gospodarskimi. Dla dzieci przeznaczono liczne place zabaw, siłownie, speluny oraz kluby młodzieżowe. Z osiedla do centrum dzielnicy Peryferia Południowe dojechać można w 20 minut, zaś przejazd do centrum miasta trwa nieco ponad 40 minut.

[Arkadiusz II Filip]

Osiedle im. Nowobogackich

    Osiedle im. Nowobogackich powstało w 2011 r., w miejsce slamsów położonych w zachodniej części dzielnicy. Dawnych mieszkańców przeniesiono do Zlewni, zaś ten teren przeznaczone pod budowę rezydencji dla zamożniejszej części hirshbergian. Powstały tu liczne jednorodzinne domy, położone w niedalekiej odległości od siebie. W większości stanowią apogeum kiczu. Oprócz tego na Osiedlu ulokowano parki, siłownie, ścieżki rowerowe oraz centrum handlowe. Zamieszkuje to 2/10 mieszkańców Südhirshbergu. Droga do centrum stolicy zajmuje ok 30 minut.

[Arkadiusz II Filip]

Osiedle Niesiołowskiego

    Osiedle Białe powstało w połowie ubiegłego wieku z połączenia kilkunastu podstołecznych wiosek. Teren ten był przez lata własnością rodu Schnapsburgów, jednak został upaństwowiony przez władze komunistyczne. Postanowiono zrealizować przedsięwzięcie urbanistyczne, jednak nie wiedziano jak się do tego zabrać. Ostatecznie wyburzono wszystkie wsie i wybudowano nowoczesne blokowisko, które od tamtej pory służy klasie robotniczej stolicy.

[Arkadiusz II Filip]

Państwowe Ludowe Targowisko Miejskie im. Młynariewa

     Po Rewolucji Październikowej liczba mieszkańców stolicy znacznie wzrosła, co miało związek z rzeszami mieszkańców wsi, którzy przybyli do Hirschbergu w celu zbierania efektów walk takich jak broń, amunicja, powybijane szyby oraz drogocenne przedmioty. Część z nich zasiedliło Zlewnię, pewna część osiedliło się na przedmieściach. Perspektywa tanich mieszkań kusiła, chociaż oczywiście i tak była to bzdura.
     Po jakimś czasie zauważono potrzebę utworzenia nowego targowiska, przeznaczonego dla nowych mieszkańców przedmieść. Zrazu postanowiono rozwiązać problem braku ogólnomiejskich miejsc handlowych. W ten sposób wyznaczono miejsce pod Państwowe Ludowe Targowisko Miejskie im. Młynariewa. Położone jest przy wjeździe do Stolicy i codziennie robi tu zakupy kilkadziesiąt tysięcy osób. Znajduje się tu blisko 1500 stoisk, jednak niezarejestrowanych handlarzy jest trzy razy tyle.

[Arkadiusz II Filip]

Bulwar Nowodomski

     W południowej części Przedmieść Południowych znajduje się Bulwar Nowodomskich, popularne miejsce schadzek, imprez oraz wyładowywania energii przez nietrzeźwych mieszkańców okolicznych osiedli. Bulwar powstał w 2011 r. i biegnie wzdłuż kanału ściekowego "Nowodom". Tą przyjemną lokalizację wybrał król Hirschbergii i Weerlandu oraz przedstawiciele miejskiej burżuazji, która dorobiła się na Rewolucji.

[Arkadiusz II Filip]

Pomnik "Ku czci"

     Wczoraj wieczorem odsłonięto w południowej części Hirschbergu pomnik "Ku czci", poświęcony żołnierzom poległym podczas tzw. buntu Faradobusa. Upamiętnia także bohaterską obronę stolicy oraz jej odzyskanie. Pomnik powstał ze składek okolicznych mieszkańców, a w jego odsłonięciu uczestniczyli przedstawiciele władz, dostojnicy wojskowi, weterani oraz liczni mieszkańcy.
Rzeźba przedstawia domniemaną twarz nadzorcy "Pumeksa", który zasłużył się podczas akcji wyzwalania Hirschberg-Arkopolis. Obok znajdują się ruiny domu publicznego, zniszczonego podczas walk.

[Arkadiusz II Filip]

Osiedle Wołomin

    Miasteczko Wołomin (Ochsenheim) powstało jeszcze w czasach Przemysła Faradobusa, zaś prawa miejskie otrzymało od Unierada Słabego. Przez setki lat była to miejscowość służebna wobec Hirschbergu, do którego włączone zostało 40 lat temu. Od tego czasu stanowi integralną część Dzielnicy Południowej. Architektura Wołomina znacznie różni się od innych osiedli. Dominują tu sypiące się kamienice zamieszkałe przez żądnych adrenaliny nowobogackich. Ceny nieruchomości są oczywiście znacznie wyższe niż np. w okolicy Pałacu Arkopolitańskiego, czy też na starówce. Dawne miasteczko zachowało dawny układ ulic z rynkiem i dawnym targiem niewolników.

[Arkadiusz II Filip]

Sotschi

   Sotschi to wioska położona w dzielnicy południowej tuż nad Rzeżuchą, dosyć daleko jednak od obwodnicy. Jest to bardzo spokojna osada zamieszkana głównie przez emerytów: byłych funkcjonariuszy służb, dawnych partyjniaków, dyrektorów gospodarstw rolnych, oficerów itp. Mieszkańcy zasadniczo nie pracują lub są zatrudnieni przez wymienionych już emerytów. Jest też małą grupa rolników, którzy mają za zadanie pokazywać przybyszom jak wygląda wzorowa Hirschberska miejscowość.

Oprócz tego Sotschi słynie z licznych domów starców: nr 1 (im. Hermana Pole), nr 2 (im. Hermana Pole), nr 3 (im. Ramona Serano-Lopeza), nr 4 (im. Hermana Pole), nr 5 (im. Arkadiusza II Filipa) oraz kilku prywatnych. Łączna liczba mieszkańców wsi to 3000, w tym 2000 emerytów i rencistów.