Od rana na Placu Arkopolitańskim gromadziły się tłumy obywateli i turystów, którzy pragnęli wziąć udział w obchodach III Święta Rewolucji. Jeszcze kilka dni wcześniej uprzątnięto puszki po piwie, butelki, przegoniono kogo trzeba, zamknięto kawiarnie, wywieszono flagi, wymalowano portrety Króla oraz Premiera, napisano na murach liczne hasła propagandowe... Wiele osób wykrzykiwało mniej lub bardziej wulgarne okrzyki, w których wyrażali oni poparcie dla udziału ZSKHiW w Kongresie.
Po kilku godzinach od otwarcia miejsc dla publiczności i przybyciu oddziałów zagrano fanfary i na trybunie pałacowej pojawił się Arkadiusz II Filip, król Hirschbergii i Weerlandu w towarzystwie innych dostojników państwowych. Mniej więcej 30 minut trwały oklaski, po czym przy dźwiękach radosnego marsza na Plac wjechał Przewodniczący Rady Komisarzy Narodowych, marszałek Laszk diuk Młynariew. Po dokonaniu przeglądu wojsk przybył on na Centralną Trybunę i złożył raport Zwierzchnikowi Sił Zbrojnych, Królowi Hirschbergii i Weerlandu. Następnie orkiestra zagrała sygnał, po czym JKM Arkadiusz Filip rozpoczął swoje przemówienie. Ludu Szlachecki, Towarzysze Oficerowie i Żołnierze, Weterani Rewolucji i Wszech Wojen Domowych, Drodzy Goście Zagraniczni, Cała Reszto!
Po raz kolejny przyszło nam obchodzić dzień, który pomimo braku wiadomości co dokładnie oznacza, na stale wpisał się w hirshbersko-weerlandzki kalendarz. Co prawda Rewolucja Październikowa rozpoczęła się w październiku, z okazji moich urodzin, jednakże przyjęliśmy, że zakończyła się właśnie dnia dwudziestego piątego maja. Wtedy bowiem, w 2010 r. opracowano pierwszą, realną koncepcję utworzenia naszej mikronacji. Jest to więc w pewien sposób rocznica niepodległości.
Podczas gdy poprzednie obchody odbywały się pod hasłem Odrodzenia, co miało związek z upadkiem II Forum, dziś możemy świętować jako Herosi Determinacji. Od niemal roku pokazujemy, że mimo wszelkich przeciwności możemy postawić na swoim i w duchu Hermana Pole walczyć nie tylko o lepsze ZSKHiW, ale i o lepszą Ostię, o lepszy V-Świat. Może nie wszyscy to rozumieją, są nawet tacy, którzy są przeciwko nam. Mamy jednak przewagę w postaci innowacyjności, aktywności i realistycznego, ale i nowatorskiego podejścia do świata mikronacji.
Należy podejmować inicjatywy podjęcia współpracy z państwami obcymi, gdyż tylko w ten sposób możemy zostać w pełni zaakceptowani. Przykład Victorii pokazuje, że przy obustronnych chęciach i wyjaśnieniu nieścisłości możliwe jest pojednanie. W najbliższym czasie należy rozpocząć działania w Trizondalu, Victorii, ale także Surmenii czy Rotrii oraz innych państwach Kontynentu. Priorytetem jest również współpraca ze Wspólnotą Korony Ebruzów.
Państwo nasze jest silne dzięki nauce, kulturze, armii, samorządom, ale przede wszystkim dzięki ludziom, którzy to wszystko tworzą. Przed chwilą miałem przyjemność nagrodzić tych, których praca w mojej opinii byłą widoczna. Dziękuję za wszelki wysiłek podjęty dla wspólnego dobra, zachęcam do dalszej pracy, w tym do werbowania kolejnych mieszkańców. Jest nas dziś niewielu, ale jesteśmy silni!
Miłego świętowania, Towarzysze!
Po oklaskach rozpoczęła się właściwa część defilady. Przez Plac Arkopolitański przemaszerowały oddziały Królewskich Sił Lądowych oraz Przymusowych Młodzieżowych Oddziałów Budzimira. Zaprezentowano nowoczesny sprzęt bojowy, zaś na niebie pojawiło się lotnictwo, w tym dwa smoki.
Zapraszam wszystkich Towarzyszu do zabrania głosu.
