Przysłowia Hirschberskie

Każdy z narodów zamieszkujących nasze zacne Królestwo stworzył indywidualną kulturę. Puśćmy płazem fakt, ze z oczywistych względów ich tradycje są dosyć podobne, zachwycajmy się tą odrobiną różnorodności. Wiele elementów występuje także w kulturach zagranicznych, ale nasza i tak jest najfajniejsza. Przez długie lata zastanawiałem się nad tym co jest bardzo Hirschberskie , a czego Wielebny jeszcze nie przypisał Weerlandowi. Ostatecznie zdecydowałem się na ludowe porzekadła, bo jak wiadomo prawdziwe źródła kultury są na wsi.

Na początku wypada nadmienić, że przysłowia Hirschberskie są unikalne poprzez sposób ich powstawania. Podczas gdy wszędzie na Polinie powiedzenia, związki frazeologiczne etc. tworzy samo życie, w naszych okolicach są one dziełem ludzkiej wyobraźni. W jednym z wykładów powiedziałem, że Hirschbergowie przez lata zajmowali się przede wszystkim obroną przed Dzikimi, mowa rzecz jasna o mężczyznach. W czasie wolnym od walki, np podczas długiej niczym obecna zimy, nasi przodkowie siedzieli w chatach i przyglądali się pozostałym członkom rodziny, ochoczo wykonywali czynności takie jak dojenie krów, karmienie kur czy oranie pola. Taki tryb życia do niedawna był najpopularniejszy wśród mieszkańców Hirschbergii wschodniej. Po pewnym czasie upowszechniały się różne rodzaje alkoholu, często domowej roboty. Od zagranicznych handlarzy kupowano środki rozweselające. W takiej atmosferze czerpano inspiracje i opowiadano różne fantastyczne historie, snuto niedorzeczne teorie dotyczące wszelkiego rodzaju spisków, narzekano na weerlandzkie lobby. Z czasem, wraz ze wzrostem zawartości alkoholu w trunkach, zaczęto coraz bardziej skracać owe opowieści, aż w końcu z większości pozostało co najwyżej jedno zdanie- samo porzekadło.

Warto dodać, że owe powiedzenia tworzone są nadal, w chwilach wolnych od pracy. Wszystkie bez wyjątku pochodzą ze wsi, gdyż już król Chłopacy I nadał wieśniakom monopol na ich tworzenie. Była to rekompensata za konieczność oddania szlachcie kolejnej kontrybucji.

Na koniec omówię kilka najpopularniejszych przysłów:

Kto ziarno ciastem toczy, temu kot dywany zbroczy.- oznacza to, że ten, kto miesza dwie niepotrzebne wartości lub przedmioty straci coś cenniejszego.

Komu z wozu temu helikopter.- Czasami warto zrezygnować z czegoś dla czegoś cenniejszego.

Kto chędoży ten nie strwoży.- W czasie wojny brutalne odnoszenie się do ludności cywilnej pomaga zregenerować siły.

Świńska głowa zdrowia doda.- w okolicach miasteczka Bazyl bardzo popularna jest wieprzowina. To powiedzenie podkreśla jej zalety.

Za Rzeżuchą śpiewa jamnik, co się w lawie wywraca.- to nic nie oznacza, ale jest dowodem, iż mocne narkotyki istniały już wiele lat temu.