Ustrój ZSKHiW

[Arkadiusz II Filip]

Towarzysze,

   jeszcze niedawno marnowanie czasu na wygłaszanie wykładu na temat tak podstawowych spraw jak ustrój naszej Ojczyzny monarchosocjalistycznej kochanej było by nie do pomyślenia. Za moich czasów to się mówiło o skrzelożrotkach, przemieszczaniu się wysp ze styropianu i innych istotnych kwestiach. Dziś jednak większość studentów to debile (większość! nie wszyscy, mówię do tych fikcyjnych, jak 'Pumeks'). Co tu poradzisz- kryzys demograficzny. Uznałem więc, że należy opisać w skrócie ustrój ZSKHiW co posłuży nie tylko studentom ale i całemu społeczeństwu. To zaszczytne zadanie powierzyłem jednemu z najwybitniejszych umysłów w dziedzinie czyli samemu sobie. Dodam, że studenci politologii będą w przyszłości zobowiązani do zaliczenia egzaminu z ustroju.
   Podczas dzisiejszego wykładu zajmiemy się sprawami najprostszymi, podstawowymi. Dodam, że opierałem się na uwarunkowaniach ustrojowych z lutego 2013 r. Nie odpowiadam za wszelakie zmiany w prawie. Najistotniejszym aktem prawnym, na którym opiera się ustrój i prawodawstwo naszego państwa jest Konstytucja. Obecnie jej funkcję pełni Dekret Stanowiący Tymczasowe Prawo Zasadnicze. Część specjalistów i światłych umysłów uważa, że być może jest to doskonalsza forma ustawy zasadniczej. Daje bowiem większą swobodę. Od razu zachęcam do lektury, bez tego nie zaliczycie przedmiotu:

http://hirshbergiaweerland.cba.pl/index.php?topic=764.msg5491#msg5491

   O sensie zapisów art. 1. dowiecie się na podstawach idei monarchosocjalizmu. Koncepcję federalizmu też powinniście znać. Przechodzimy do organów władzy centralnej. Król jako król ma w czasie pokoju dosyć ograniczone kompetencje. Głównie jest autorytetem stanowiąc niejako filar państwa. Nie oszukujmy się- beze mnie ZSKHiW długo by nie wytrzymało. Warto wspomnieć, że Ustawa o Siłach Zbrojnych ZSKHiW czyni głowę państwa zwierzchnikiem armii. Zwyczajowo król osobiście obejmuje na czas wojny stanowisko głównodowodzącego dające stosunkowo duże możliwości.
  Do innego co ważniejszego przywileju króla należy nadawanie obywatelstwa szlacheckiego. Jest to pojęcie istniejące de facto jedynie w Hirschbergii i Weerlandzie. W praktyce oznacza to, że do stanu szlacheckiego przynależą wszyscy obywatele, z których nieliczne rody posiadają godności hrabiowskie czy też diucze. Nie niesie to jednak za sobą żadnych znaczących przywilejów i jest raczej kontynuacją tradycji. Zakres praw obywatelskich w naszym kraju nie odbiega od tych, które gwarantują swym obywatelom inne cywilizowane i demokratyczne mikronacje oraz twory realne.
   Parlament stanowi tak naprawdę najwyższy organ państwa. Składa się z króla i czterech posłów demokratycznie wybranych na półroczną kadencje. Parlament ZSKHiW obraduje pod przewodnictwem Archibokassy. Posiada następujące funkcje:

-kreacyjną (wybór Archibokassy, Premiera ZSKHiW)
-ustrojodawczą/ustawodawczą (uchwalanie ustaw i innych aktów prawnych)
-kontrolną (udziela wotum nieufności)

Zachęcam także do zapoznania się z Zasadami Parlamentu: http://hirshbergiaweerland.cba.pl/index.php?topic=772.0

Dziękuję za przybycie i radzę zapoznać się z częścią pierwszą jak najszybciej. Wkrótce przechodzimy do omówienia zasad działania Rady Nic Nierobienia czyli Rządu ZSKHiW.

I zasady Parlamentu całe przeczytać i wkuć! Na pamięć musicie znać na wyrywki!

[Arkadiusz II Filip]

Witajcie Towarzysze Studenci. Wreszcie mogę mówić do kogoś inteligentnego, bo na tym ABH to tylko jeden umiał pisać. Co za kraj...

    Tym razem przyjrzymy się pracom rządu ZSKHiW, czyli głównego (po Triadzie) organu wykonawczego kraju. Rząd, zwany poprawnie Radą Komisarzy Narodowych, jest dosyć ogólnikowo opisany w Dekrecie konstytucyjnym:

art. 6.
1. Władzę wykonawczą sprawuje Rada Komisarzy Narodowych zwana Rządem..
2. Na czele Rady Komisarzy Narodowych stoi przewodniczący zwany Premierem.
3. Premier wybierany jest i odwoływany spośród posłów przez Parlament.
4. Kompetencje poszczególnych członków Rady Komisarzy Narodowych określają odpowiednie akty prawne.

Jak widzicie określono jedynie kwestie związane z wyborem Premiera ZSKHiW, i zobowiązano niejako Parlament do uchwalenia kilku ustaw regulujących kompetencje komisarzy, a także skład samego rządu. Na początek zajrzyjmy do Zasad Parlamentu, gdzie niezwykle szczegółowo określono tryb wyboru PRKN:

art. 6.

§9. Szczegóły procedur dotyczących wyborów na Premiera ZSKHiW.
           ust.1. Wybory na Premiera ZSKHiW rozumie się jako podmiot pracy Parlamentu mający na celu reelekcję, bądź powołanie nowego
                    Przewodniczącego Rady Komisarzy Narodowych na miejsce odchodzącego z tej funkcji poprzednika.
          ust.2. Wybory na Premiera ZSKHiW posiadają osobne i niezależne od Art.5. Zasad Parlamentu procedury zawarte w Art.6.§9.ust.3.
           ust.3.pkt.1. Procedury i zasady dotyczące składania kandydatur.
                            A. Archibokassa wyznacza termin składania kandydatur nie krótszy niż trzy dni.
                            B. Kandydatury mają prawo składać uprawnieni do głosowania w Parlamencie w wątku specjalnie do tego przeznaczonym.
                           C. Archibokassa nie ma prawa odrzucić, bądź zignorować kandydatury zgodnej z Zasadami Parlamentu ZSKHiW.
                            D. Po minięciu wyznaczonego terminu tworzona jest lista oficjalnych kandydatów.
                                - W przypadku jednego kandydata zostaje on ogłoszony Premierem ZSKHiW oraz odbywają się procedury zawarte w
                                   Art.6.§9.ust.3.pkt.4. Zasad Parlamentu ZSKHiW.
                                - W przypadku większej ilości kandydatów odbywają się procedury zawarte w Art.6.§9.ust.3.pkt.2. i
                                   Art.6.§9.ust.3.pkt.3. Zasad Parlamentu ZSKHiW.
                   pkt.2. Procedury i zasady związane z wnioskiem o wybory na Premiera ZSKHiW.
                            A. Lista kandydatów jest prezentowana w
                                Biurze Archibokassy przez Króla Hirshbergi i Weerlandu.
                            B. Wniosek o wybory na Premiera ZSKHiW nie może zostać odrzucony.
                            C. Wybory na Premiera ZSKHiW są uprzywilejowanym typem podmiotu pracy Parlamentu.
                                - Jako typ uprzywilejowany mają pierwszeństwo przed typami nieuprzywilejowanymi
                                 podmiotów pracy Parlamentu w kolejce na salę plenarną.
                                - Wybory na Premiera ZSKHiW mają pierwszeństwo przed wotami nieufności oraz wotami zaufania,
                                 ale ustępują miejsca w kolejce wyborom na Archibokassę.
                                - Prace nad typem uprzywilejowanym podmiotu pracy Parlamentu nie mogą zostać przerwane.
                   pkt.3. Procedury i zasady związane z wybraniem Premiera ZSKHiW spośród oficjalnych kandydatów.
                            A. Wybory na Premiera ZSKHiW przeprowadzane są w trakcie obrad Parlamentu ZSKHiW metodą głosowania.
                            B. Po trafieniu powyższego podmiotu pracy Parlamentu na salę plenarną Archibokassa Parlamentu
                                odczytuje listę kandydatów.
                            C. Po odczytaniu listy kandydatów każdy z nich ma prawa do przemowy nieprzekraczającej dziesięciu minut
                                oraz pięciu minut na odniesienie się do słów innego kandydata.
                            D. Głosowanie odbywa się bezpośrednio po wykonaniu procedur z powyższej litery.
                            e. Premiera ZSKHiW spośród kandydatów wybierają posłowie do Parlamentu ZSKHiW oraz Król Hirschbergii i Weerlandu
                                zaznaczając odpowiednią rubrykę w karcie do głosowania.
                            F. Karta do głosowania umożliwia zagłosowanie na jednego z kandydatów. Nie daje możliwości wstrzymania się
                                od głosu.
                            G. Głos oddać muszą wszyscy do tego uprawnieni.
                            H. Na Premiera ZSKHiW zostaje wybrany kandydat z największą ilością głosów.
                            I. Po wykonaniu powyższych czynności odbywają się procedury zawarte w Art.6.§9.ust.3.pkt.4. Zasad Parlamentu ZSKHiW.
                   pkt.4. Procedury związane z objęciem stanowiska Premiera ZSKHiW.
                            A. W przypadku reelekcji Archibokassa ogłasza przedłużenie piastowania funkcji przez Premiera ZSKHiW.
                            B. W przypadku objęcia funkcji przez inną osobę dotychczasowy Premier ZSKHiW uroczyście przekazuje
                                następcy swe stanowisko.
                                - Premier ZSKHiW przekazuje swą funkcję następcy poprzez uścisk dłoni.
                                - Podczas ściskania dłoni swego następcy Premier ZSKHiW może powiedzieć następującą formułę:
                                  'Zrzekam się tu przed Parlamentem ZSKHiW lenistwa przekazując je Tobie. Teraz Ty nie będziesz nic robić.'
                                - Po wykonaniu powyższych czynności Archibokassa składa oficjalne gratulacje nowemu Premierowi ZSKHiW.

Zalecam zapoznanie się z powyższym źródłem. Co ciekawe w czasach I Forum celem uniknięcia niepotrzebnych waśni premier wybierany był metodą tzw. losokracji, czyli poprzez rzucenie kostki do gry. Pierwszym premierem wybranym w głosowaniu był Gieorgij Antolejevicz.  

    Kompetencje poszczególnych członków Rady Komisarzy Narodowych określiła grupa ustaw zwana popularnie jako Pakiet Septimusa. W ten sposób określono skład rządu na:

-premiera
-wicepremiera
-komisarzy (Sił Zbrojnych, Spraw Wewnętrznych oraz Dyplomacji)

Od razu warto wspomnieć, że nie jest wymagane obsadzenie wszystkich stołków. Samo przydzielanie stanowisk odbywa się na tzw. Bazarze Stanowisk przed kancelarią Premiera. Tam kandydaci mają szansę zgłosić swoją kandydaturę i pomówić z premierem, który obejmuje funkcje dopiero z chwilą udzielenia Rządowi wotum zaufania. Warto zauważyć, że prawo umożliwia premierowi niepowołanie rządu- wtedy zbędne jest udzielenie wotum. Wracamy do art. 6. Zasad Parlamentu:

§10.  Szczegóły procedur dotyczących wotów zaufania.    
           ust.1. Wotum zaufania rozumie się jako podmiot pracy Parlamentu zatwierdzający skład członkowski Rządu ZSKHiW.
           ust.2  Do uchwalenia wotum zaufania wymagane są głosy popierające stanowiące powyżej 50% całości
                    wliczanej do proporcji.
           ust.3. W procedurach dotyczących wotów zaufania występują odstępstwa od reguł ogólnych zawartych w
                    Art.5 Zasad Parlamentu ZSKHiW.
                   pkt.1. Wniosek o wotum zaufania w Biurze Archibokassy złożyć może Premier ZSKHiW.
                   pkt.2. Złożonemu wniosku Archibokassa nie może nadać statusu 'odrzucone'.
                   pkt.3. Wotum zaufania jest uprzywilejowanym typem podmiotu pracy Parlamentu.
                            A. Jako typ uprzywilejowany ma pierwszeństwo przed typami nieuprzywilejowanymi
                                podmiotów pracy Parlamentu w kolejce na salę plenarną.
                            B. Wotum zaufania ustępuje miejsca w kolejce wszystkim pozostałym typom podmiotów uprzywilejowanych.
                            C. Prace nad typem uprzywilejowanym podmiotu pracy Parlamentu nie mogą zostać przerwane.
                  pkt.4. W trakcie debaty dotyczącej wotum zaufania nie można składać poprawek.

Myślę, że wszystko jest zrozumiałe. Co ciekawe nigdy nie miało miejsce negatywne rozpatrzenie wniosku o wotum zaufania, natomiast zdarzyło się co najmniej raz wotum nieufności.

    Na podstawie Pakietu Septimusa warto wypisać kompetencje poszczególnych komisarzy, a także premiera i wicepremiera:

Premier ZSKHiW:

a) kierowanie pracami Komisarzy,
b) wydawanie rozporządzeń,
c) koordynowanie i kontrolowanie pracy członków Rządu ZSKHiW,
d) zwoływanie posiedzeń Rządu,
e) prowadzenie polityki zagranicznej wraz z Komisarzem ds. Dyplomacji
f) wysyłanie Komisarzom uchwał do realizacji,
g) wygłaszanie przemowy w Parlamencie po otwarciu nowych obrad przez Archibokassę i Premiera ZSKHiW , w której Premier ZSKHiW podsumowuje działania rządu, które miały miejsce od początku ostatnich obrad,
h) rozpatrywanie wniosków, które zostały do niego skierowane w Sekretariacie Kancelarii Premiera.
i)  Pełnienie obowiązków komisarza w wypadku wakatu na stanowisku.
j) Pełnienie obowiązków komisarza w wypadku jego nieobecności.

Wicepremier ZSKHiW:

a) zastępuje Premiera ZSKHiW w jego obowiązkach w razie jego nieobecności lub niemożności wykonywania przez niego jego obowiązków,
b) wydaje rozporządzenia w Kancelarii Premiera,
c) ma obowiązek informowania Premiera ZSKHiW o swoich decyzjach i poczynaniach w zakresie kierowania rządem ZSKHiW, a także polityki zagranicznej.


Narodowy Komisarz ds. Wewnętrznych:

a)   Opisywania narodowych dóbr kulturalnych.
b)   Organizacji inicjatyw sportowych i kulturalnych.
c)   Wspierania finansowo i merytorycznie inicjatyw obywateli.
d)   Koordynacji Czatu Narodowego.
e)   Opisywania instytucji oświatowych.
f)   Wspierania uczelni i nauki na terenie Królestwa.
g)   Dbania o aktualność, wysoki poziom merytoryczny i estetyczny oficjalnych stron państwowych.
h)   Pomocy nowym mieszkańcom w aklimatyzacji.
i)   Możliwie wysokiego wykorzystywania umiejętności w celu polepszenia sytuacji w państwie.
j)   Pisania Kroniki w celu przekazania potomnym informacji historycznych.
k)   Obserwacji samorządów.

Narodowy Komisarz ds. Sił Zbrojnych

a) nadzorowanie ćwiczeń Królewskich Sił Zbrojnych organizowanych zarówno na terenie ZSKHiW jak i poza jego granicami,
b) zapewnianie dostępności wyposażenia siłom zbrojnym i nadzorowanie jego stanu technicznego,
c) nadzorowanie działalności placówek należących do sił zbrojnych,
d) nadawanie i odbieranie stopni wojskowych,
e) rozpatrywanie wniosków złożonych w Komisariacie.

Narodowy Komisarz ds. Dyplomacji:

a) negocjuje uznanie ZSKHiW przez inne v-państwa
b) dba o dobre imię ZSKHiW
c) wypowiada i układa treści traktatów
d) promuje ZSKHiW
e) prowadzi inne działania dyplomatyczne, które wynikają z sytuacji międzynarodowej
f) informuje obywateli ZSKHiW o ważniejszych wydarzeniach zagranicznych oraz bieżącej polityce zagranicznej Rządu ZSKHiW
g) wyznacza i odwołuje wicekomisarzy uprawnionych do wykonania pojedynczych z wyżej wymienionych czynności.

Dodatkowo Komisarze zobowiązani są do realizacji otrzymanych z Kancelarii Premiera uchwał, które niekiedy także regulują ich prawa i obowiązki.  

Myślę, że w tych kilku słowach przybliżyłem Wam, Towarzysze Studenci, kwestie władzy wykonawczej w ZSKHiW. Nie uwzględniłem organów samorządowych, którym poświęcę osobny wykład.

Zapraszam do komentowania i do dyskusji.

[Mistrz Budzimir VII]

Jej, nie robię prawie nic z ustawowych obowiązków, które są zawalone oświatowymi i kronikarskimi bzdurami. Nie oszukujmy się, kulturę tworzą zarządcy guberni.

[Ametyst]

Towarzysze,

        mając na uwadze daleko idące zmiany konstytucyjne, które w ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy dotknęły Socjalistyczne Królestwo, dostrzegłem konieczność wprowadzenia stosownych zmian w programie nauczania studentów, jeżeli chodzi o wykładnię ustroju ZSKHiW. Źle się dzieje, że do dziś uczycie się, Towarzysze, ze skryptów pochodzących z czasów Arkadiusza Przejściowego, kiedy to władzę w Socjalistycznym Królestwie sprawowano w duchu wypaczonej monarchii niesternikowskiej, która jedynie udawała monarchię socjalistyczną. W tym celu ogłaszam wznowienie cyklu wykładów poświęconych prawu konstytucyjnemu, które poprowadzę osobiście jako ten, kto doprowadził do uchwalenia obecnej ustawy zasadniczej, dzięki któremu zapanowało prawo i sprawiedliwość.

        Pierwsze moje słowa poświęcone będą właśnie procesowi spisania i uchwalenia konstytucji z czerwca 2015 roku. Jak być może pamiętacie od maja 2012 r. funkcję najwyższego prawa w państwie pełnił wydany przez Arkadiusza II Filipa Dekret stanowiący tymczasowe prawo najwyższe, który znosił obowiązującą wówczas wadliwą i wewnętrznie sprzeczną konstytucję porewolucyjną i w bardzo ogólny sposób regulował zasady ustrojowe. Nazywany jest zazwyczaj "dekretem konstytucyjnym", "Dekretem Arkadiusza" lub "pseudokonstytucją".
        Niejako uzupełnieniem tego aktu był tak zwany "pakiet Septimusa", nazwany tak od nazwiska tego byłego premiera i tytana pracy, który cały swój czas wolny poświęcał sprawie rozwoju monarchosocjalizmu wśród Ludu Szlacheckiego. Uchwalone z jego inicjatywy ustawy precyzowały obowiązki i sposób funkcjonowania rządu ZSKHiW, premiera oraz poszczególnych komisarzy. Należy przyznać, że jak na owe czasy było to rozwiązanie dosyć postępowe i stanowiło zdrową równowagę dla ogólnego prawa wydanego przez uzurpatora. Rozwiązaniem przestarzałym stał się ów pakiet dopiero w miarę narastania ilości innego rodzaju aktów prawnych, uchwalanych sukcesywnie przez Parlament.
        Warto też zauważyć, że dekret konstytucyjny został znowelizowany przez Parlament w 2013 roku, kiedy to skrócono długość kadencji posłów. Istotnym aktem, jeżeli chodzi o porządek ustrojowy ZSKHiW, była także Ustawa o podziale administracyjnym. Zasady funkcjonowania władzy ustawodawczej były oparte o prawo zwyczajowe, częściowo skodyfikowane przez Bartosza Derikora w obszernym dokumencie noszącym nazwę Zasad Parlamentu, który choć dawniej ściśle przestrzegany, nie posiadał nigdy statusu aktu obowiązującego prawa.

        Inicjatywa nowelizacji dekretu konstytucyjnego była widomym świadectwem dążeń Ludu Szlacheckiego i ówczesnych elyt do wprowadzenia dalece idących reform ustrojowych i koniec końców uchwalenia ustawy zasadniczej z prawdziwego zdarzenia. Głośno mówiono też o konieczności kasacji pakietu Septimusa, a prym w tym ruchu wiedli oczywiście Wielki Sternik i Premier Tysiąclecia. Ważnym wydarzeniem był także zjazd przedstawicieli Ludu Szlacheckiego, wybitnych intelektualistów i działaczy politycznych, którzy zebrali się już po śmierci Arkadiusza Przejściowego i w sierpniu 2014 roku postanowili o konieczności utworzenia jednej partii, siły przewodniej Ludu Szlacheckiego.

        Już w marcu 2014 roku, na kilka miesięcy przed śmiercią, Arkadiusz Przejściowy zwołał długo wyczekiwane posiedzenie konstytuanty – komisji parlamentarnej, której zadaniem było spisanie nowej konstytucji. W jej skład weszli także Premier Tysiąclecia, Bartosz Derikom oraz Ciecierad Ciecieląg. Później w pracach uczestniczyli także Tobiasz von Richtoffen oraz Katha Joanna de Vill oraz ja sam w roli przodownika.
         Tempo prac komisji było dosyć zawrotne i już w kwietniu sporządzono ogólny zarys ustawy oraz spisano pierwszy rozdział wraz z preambułą, który był przedmiotem debaty w trakcie drugiego posiedzenia konstytuanty, pod koniec lata 2014 r. Trzecie zebranie (wrzesień-październik 2014 r.) przyniosło spisanie rozdziałów poświęconych kompetencjom władzy ustawodawczej, gdzie najważniejszą zmianę stanowiła zmiana nazwy Parlamentu na Radę Najwyższą, oraz wykonawczej. Wedle projektu odtąd skład rządu powoływać miał premier (wcześniej była to kompetencja Parlamentu), do którego należeć miało także ustalenie zakresu kompetencji poszczególnych komisarzy.
        Pozostałe rozdziały zostały opracowane w trakcie czwartej sesji, rozpoczętej pod koniec listopada. Ustalono wówczas zasady podziału administracyjnego Królestwa, znacząco umacniając zasadę państwa federalnego. Arbitrem w kwestiach spornych uczyniono odnowioną władzę sądowniczą w postaci Najwyższego Trybunału Ludu Szlacheckiego. Opracowano też obszerny rozdział dotyczący stanów nadzwyczajnych i postanowienia końcowe. Przewidywały one trójstopniową procedurę uchwalenia nowej Konstytucji: przez tworzącą się wówczas Jedyną Legalną Partię, następnie przez Parlament i w końcu przez cały Lud Szlachecki w drodze referendum. Konstytuanta zakończyła swe prac 23 stycznia 2015 roku.

        Zjazd założycielski naszej Partii rozpoczął się już w grudniu 2014 roku. Debata nad projektem konstytucji była toczona niejako poza jego programem, jeszcze przed uchwaleniem statutu JLP. W toku debaty wprowadzono kilka poprawek o dosyć formalnym charakterze. 22 maja członkowie Partii przyjęli projekt konstytucji i polecili przedstawienie go Parlamentowi. Stało się to w trakcie ostatnich obrad Parlamentu ZSKHiW trzeciej kadencji.
        W ich trakcie zaproponowano kolejne poprawki m.in. przyznające Ludowi Szlacheckiemu prawa do spożywania bimbru i do używania patelni, które po dziś dzień stanowią najważniejsze z naszych swobód. Parlament przyjął projekt dnia 3 czerwca 2015 roku. Cztery dni później wydany został ordonans królewski, na mocy którego rozpisano referendum ogólnoszlacheckie, które odbyło się w dniach 12-15 czerwca. Nazajutrz po jego zakończeniu ogłoszono, że sto procent głosujących opowiedziało się za przyjęciem Konstytucji. 18 czerwca wraz z Premierem Ciecieradem Ciecielągiem złożyliśmy swoje podpisy pod specjalnym egzemplarzem w trakcie uroczystości zorganizowanej na Joksopolis. Siedem dni później ustawa zasadnicza weszła w życie.
        Przywódcy Ludu Szlacheckiego zdawali sobie sprawę z konieczności uporządkowania stanu prawnego w ten sposób, aby wykluczyć stosowanie prawa niezgodnego z nowym porządkiem. Ważną częścią tych działań było utworzenie Katalogu Praw Wszystkich, które właściwie wciąż trwa. Od czerwca 2015 roku Konstytucja była nowelizowana tylko raz, na początku 2017 roku, kiedy to drogą referendum przyjęto przepisy umożliwiające przejęcie uprawnień Rady Najwyższej przez Szlachecki Kolektyw Decyzyjny.

Tyle wstępu historycznego. W trakcie kolejnych wykładów, które odbędą się już niebawem, przystąpię do omawiania poszczególnych części dokumentu, a zarazem opowiem o zasadach funkcjonowania ustroju monarchosocjalistycznego. 

[Ametyst]

Towarzysze,

bialeńskie naukowe świry uznały, jakimś cudem, mój dorobek naukowy, zatem mam w papierach tytuł doktorski także w pierwszym świecie. Z tej okazji postanowiłem kontynuować swoje wywody na temat ustroju państwa monarchosocjalistycznego w oparciu o Konstytucję ZSKHiW z czerwca 2015 roku. Kolejne wykłady będą krótsze od pierwszego i dotyczyć będą poszczególnych aspektów naszego, formalnie działającego, życia ustrojowego.

Początek naszej ustawy zasadniczej stanowi preambuła. Nawiasem mówiąc, o ile się nie mylę, przed Konstytucją uroczyste preambuły posiadały w hirschbersko-weerlandzkim systemie prawnym tylko dwa dokumenty: Traktat Aralski i Zasady Parlamentu. Z tej okazji zacytujmy, co trzeba:

Na chwałę Ludu Szlacheckiego i ku szczęściu ogólnemu Królestwa, będącego jednym z ostatnim bastionów prawdziwej cywilizacji mikronacyjnej na Kontynencie Wschodnim: dzień dobry, dzień dobry, dzień dobry!

Zjednoczone Socjalistyczne Królestwo Hirschbergii i Weerlandu od wieków bazuje na nieśmiertelnych bezcennych instrukcjach danych przez Wielkiego Sternika oraz Premiera Tysiąclecia, którzy są twórcami i genialnymi, niezrównanymi teoretykami idei monarchosocjalistycznej, a w jedności tworzą Słońce Monarchosocjalizmu i Pochodnię Odrodzenia. W chwili, gdy z woli naszej Tron przywrócono przedstawicielowi jedynej i słusznej dynastii Faradobusowej, My, Lud Szlachecki, patronujący kolektywowi kodyfikacyjnemu uznając za konieczne zniesienie stanu permanentnej tymczasowości, jaka od dłuższego czasu stanowi nieodłączny element hirschbersko-weerlandzkiego systemu prawnego, postanowili dokonać reformy powszechnej, której podstawą staje się niniejsza Konstytucja. Przyjmując nową ustawę zasadniczą żywimy nadzieję, iż Królestwo nasze przeżyje pozytywną odnowę i stanie się pokojowym państwem nuklearnym, prawdziwie nowoczesnym, monarcho-socjalistycznym i szanującym tradycję oraz dziedzictwo przodków.

       Na jej przykładzie widzimy wyraźnie, iż źródłem władzy w Socjalistycznym Królestwie jest suweren, a konkretnie Lud Szlachecki Hirschbergii, Weerlandu, Stepów Zachodnich i innych ludów. Treść preambuły zapełniona jest wszelkimi odwołaniami historyczno-ideologicznymi, m.in. do Wielkiego Sternika i Premiera Tysiąclecia, a także do restauracji Faradobusów, ale nie Maga Donalda tylko tego, co było kiedy ja dorwałem się do władzy. Także preambuła stanowi opis celów, jakie przyświecały suwerenowi przy ustanawianiu nowego prawa najwyższego.
       Artykuł pierwszy konstytucji zawiera podstawowe informacje na temat państwa hirschbersko-weerlandzkiego nazywając je niepodległym, kosmicznym i nuklearnym państwem Ludu Szlacheckiego, krainą pokoju i szczęśliwości. Śmiem twierdzić, iż jest to jedno z lepszych sformułowań wśród ustaw zasadniczych całego wszechświata. Ten sam artykuł określa formę rządów, jako elekcyjną monarchię socjalistyczną, a zatem wprowadza monarchosocjalizm w zakresie ustroju, a także wprowadza ustrój federalny, czego rozszerzeniem jest rozdział szósty. Artykuł czwarty dodaje do tego zasadę państwa prawa (hyhyhyhyhyhy) ustalając jednocześnie porządek prawny, który w sumie jest o dziwo przestrzegany.

       Artykuł drugi zawiera przepis mówiący o tym, iż cała władza należy do Ludu Szlacheckiego, który buduje ustrój monarchosocjalistyczny pod przewodnictwem Króla i Partii. Świetnym i znanym uzupełnieniem tego fragmentu, które warto zacytować, jest artykuł trzeci Statutu Jedynej Legalnej Partii: Partia może dążyć do realizacji swoich celów zgodnie z prawem ZSKHiW, natomiast prawo ZSKHiW musi być stanowione i egzekwowane zgodnie z wolą Partii. Rola przewodnia JLP znajduje na kartach Konstytucji szersze odzwierciedlenie w artykule ósmym:

Najbardziej aktywni i uświadomieni obywatele spośród Ludu Szlacheckiego łączą się w Jedyną Legalną Partię, będącą czołowym oddziałem mas szlacheckich w ich walce o umocnienie i rozwój ustroju monarchosocjalistycznego i stanowiącą twarde kierownicze jądro wszystkich, zarówno społecznych jak państwowych organizacji ludzi pracy oraz bezrobotnych. Jedyna Legalna Partia jest jedynym legalnie działającym ugrupowaniem politycznym Socjalistycznego Królestwa. Partie i inne ugrupowania polityczne istniejące dotychczas wejdą w skład Jedynej Legalnej Partii.

Nie muszę dodawać, iż fragmenty poświęcone roli Partii są najważniejszymi w całej ustawie zasadniczej.

Artykuł piąty mówi o prawach i obowiązkach obywatelskich przyznając wszystkim członkom Ludu Szlacheckiego następujące swobody:

-prawo do spożywania bimbru,
-prawo do używania patelni,
-prawo do wolności myśli i słowa,
-prawo do sprawiedliwości,
-prawo do uczciwej pracy i nauki,
-prawo do szlachectwa,
-prawo do mienia i dziedziczenia,
-prawo do uczestnictwa w życiu publicznym.

Łatwo jest się domyślić, że najważniejsze są te dotyczące spożywania bimbru i używania patelni (wprowadzono je jednak dopiero w trakcie debaty konstytucyjnej w Parlamencie), przez co w oczywisty sposób objawia się wyższość naszego państwa nad innymi, niemonarchosocjalistycznymi, mikronacjami, które swoim obywatelom takich praw nie zapewniają.

       Rzeczą charakterystyczną i nierozerwalnie związaną z monarchią socjalistyczną jest tzw. "zasada wszechszlachetności". Została ona wprowadzona w pierwszych latach rządów Arkadiusza Przejściowego z inicjatywy Budzimira VII, drogą ustawy, na podstawie której do stanu szlacheckiego włączono wszystkich obywateli ZSKHiW. Wynikało to z faktu, iż w owym czasie większość aktywnych politycznie i społecznie mieszkańców kraju posiadała tytuły szlacheckie. Jest to też tradycja mająca swe korzenie historyczne, gdyż od czasów Kazimierza Chędożyciela potomkowie rodu królewskiego są obecni niemal w każdej hirschberskiej i w części weerlandzkich wsi. Sprawia to, iż od wieków dla znacznej części naszych rodaków obydwu nacji codzienne obcowanie z wysoko urodzonym nie jest czymś nadzwyczajnym.
W maju 2012 roku powszechne szlachectwo zostało potwierdzone przez uzurpatora na mocy tzw. Ogólnego Przywileju Ludu Szlacheckiego, a prawo do niego było jedną ze swobód, o których pisano w młodszym o miesiąc dekrecie konstytucyjnym.
       Zasada wszechszlachetności jest charakterystyczna de facto tylko dla Socjalistycznego Królestwa, choć podobne rozwiązania obowiązywały do niedawna w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, gdzie jednak obecnie znaczna część obywateli należy już do stanu mieszczańskiego, a wcześniej również w Arystokratycznym Despotacie Esperanto, którego hrabią był zresztą Arkadiusz II Filip.  
Prawo do szlachectwa jest bardzo ważnym z całego katalogu także z tego względu, iż wynikają z niego istotne konsekwencje. Zacytujmy punkt drugi artykułu piątego:

Z uwagi, że szlachectwo zobowiązuje obowiązkiem obywatela Socjalistycznego Królestwa jest troska o dobro i dobre imię ojczyzny. Ponadto każdy członek Ludu Szlacheckiego zobowiązany jest do obrony ojczyzny oraz Jedynej Legalnej Partii.

W praktyce te postanowienia są realizowane poprzez innego rodzaju akty prawne, głównie Ustawę o Siłach Zbrojnych ZSKHiW, która wprowadza obowiązek służby w PMOB dla młodzieży…no mówiąc wprost głupiej (dobrze jest być wśród powiatowych wykształciuchów…).

       Kolejne fragmenty konstytucji mówią o symbolach państwowych (nawiasem mówiąc w artykule szóstym jest dalej mowa o Parlamencie ZSKHiW, ale niech pozostanie tylko wielkie milczenie i potrzeba poprawki w bliżej nieokreślonej przyszłości), które zostały wyobrażone w załączniku do samego aktu. Także w rozdziale mowa jest o tym, iż stolicą ZSKHiW jest Hirschberg-Joksopolis, któremu przysługuje tytuł Królewskiego Miasta Stołecznego. Jest to o tyle ciekawe, iż każda zmiana nazwy tego miasta wymaga poprawki do konstytucji. Ostatnio jednak nie było to konieczne z uwagi na fakt, iż w cudowny sposób, najpewniej za wstawiennictwem Wielkiego Sternika, w całym kraju nazwa Arkopolis została zmieniona na Joksopolis.

Na tym pozwolę sobie zakończyć ten nadzwyczaj nudny, ale potrzebny wykład. W zasadzie mogliście po prostu przeczytać omawiany rozdział, który jest o wiele krótszy, ale na pewno kontakt z jej twórcą był dla Was błogosławieństwem i wielkim duchowym przeżyciem.