Poniżej przedstawiam wstępne wyniki doświadczenia. Zacznijmy od trasy.
1. Wyjście z portu i zanurzanie
2. Przepłynięcie pod wyspą (w najdłuższym miejscu)
3. Częściowe wynurzenie i zakręt
4. Ponowne przepłynięcie pod Aralią (w najszerszym miejscu)
5. powrót do portu
Rejs trwał 6dni 3godziny i trzydzieści minut.
Poniżej przedstawiam przekrój wzdłużny wyspy i filary, na których się opiera. Jak wynika z poniżej przedstawionego schematu wyspa opiera sie na dwóch filarach. Jest też widoczny szczyt słupa (o słupach i morzu można poczytać w Teorii Pływających Wysp), jeśli jeden lub oba filary pękną wyspa osiądzie na słupie. Z tego przekroju można wywnioskować, że jeśli poziom wód pramorza podniesie się o jakieś 30metrów wyspa może znowu odpłynąć (na zachód). A jeśli poziom wód opadnie (o ok 150m)
pod wyspą będą mogły przepływać nie tylko okręty podwodne. Na wyspę dostać by się można było tylko drogą powietrzną. Ale dosyć gadania, oto rzeczony przekrój.
LEGENDA
Czarny wielokąt to oczywiście wyspa
Niebieska linia to poziom morza
Białe wielokąty to podwodne skały (słup i filary)
Czarne przerywane linie oznaczają wydrążone przez wodę wewnętrzne przesmyki.
Widać w jaki sposób HMS Rekin przepłynął pod wyspą.
Jeszcze słów kilka o filarach. Słup wiadomo stał zanim jeszcze powstało pramorze. Ale skąd wzięły się filary? Dno pramorza (które też zamierzam zbadać) usiane jest odłamanymi słupami, przewróconymi słupami i różnymi odłamkami słupów. Te odłamki właśnie tworzą filary. Dokładnie pokaże to kolejny schemat.
LEGENDA
A- słup
B- odłamany słup
C- odłamek
CDN...
Więcej map i schematów za kilka dni
