Grabben

[Ciecierad Ciecieląg]

Grabben (Grabina)

Grabina jest to największa miejscowość znajdująca się w gminie o tej samej nazwie. Zamieszkuje ją 14 130 ludzi. Położona jest ona w zachodniej części gminy. Wieś rozwija się m.in. dzięki wytwarzaniu dzieł plastykowych (podobnie jak inne miejscowości w tej gminie). Mieszkańcy produkują beczki, oraz różnego rodzaju naczynia. Poza tym kobiety zawzięcie lepią tutaj pierogi po czym wybierają, która z nich robi najlepsze pierogi w całej wsi. Na terenie Grabiny istnieje kilka stawów hodowlanych, w których hodowane są różnego rodzaju stworzenia takie jak np. krokodyle. Grabinianie kładą ogromny nacisk na edukacje, więc założyli kilka szkół, w których młodzież może przygotować się do dorosłego życia. Powstało tu wiele zabytkowych budowli, najciekawsze z nich to:

Wioskowa Szkoła Lepienia Pierogów



Beczkarska Szkoła Podwiejska

Niestety budynek jest zasłonięty przez prace najzdolniejszych uczniów.



Warsztat Garncarski



Schronisko turystyczne ,,Kapucyn"


Inne ciekawe miejsca i obiekty to:

Plac Targowy


Pomnik im. Pierogów Grabińskich


Stawy hodowlane

[Ciecierad Ciecieląg]

Wioskowa Szkoła Lepienia Pierogów
(zdjęcie we wcześniejszym poście)

Jest to najstarsza szkoła w całej gminie, jeden z najpopularniejszych jej zabytków. Prowadzona jest od wielu pokoleń przez rodzinę Łękołód, obecnie panią Mirosławę Łękołodę.

Wcześniej w budynku mieściła się prywatna siedziba rodziny Łękołód. Założyciele szkoły czyli Hans i Zdzisława Łękołoda podczas przyrządzania posiłku wynaleźli potrawę zwaną dzisiaj pierogami. Pierogi Grabińskie są objęte prawami autorskimi tej rodziny. W celu uniknięcia prób kradzieży tej wręcz legendarne receptury Zdzisława Łękołoda zaczęła zastępować oryginalny farsz innymi składnikami tworząc wszystkie znane rodzaje pierogów.  Kiedy pierogi stały się najbardziej cenionym posiłkiem w gminie rodzina postanowiła otworzyć szkołę, w której dzieci będę uczyły się lepić pierogi, (a także liczyć, bo przecież trzeba wiedzieć ile pierogów się zrobiło, pisać, bo ilość zrobionych pierogów trzeba gdzieś zapisywać aby następnie znać bilans zysków z ich sprzedaży na przykład,). Aktualnie szkoła ma przedmioty obowiązkowe takie jak: lepienie pierogów, liczenie pierogów, obliczanie dochodu jaki przynoszą pierogi, język hirschberski(podstawy czyli pisanie i czytanie+rozszerzenie o znajomość literatury związanej z pierogami), gotowanie pierogów, sprzedawanie pierogów. Z czasem wprowadzono przedmioty dodatkowe czyli: lepienie uszek, gotowanie barszczu czerwonego(do uszek), lepienie kopytek, pierożnictwo artystyczne, zajęcia sportowe(szermierka za pomocą wałka, rzut wałkiem,). Uczniowie podzieleni są na grupy wiekowe. Uczęszczanie do niej jest bezpłatne, a szkoła utrzymuje się ze sprzedaży pierogów(duże zyski przynosi nauka sprzedaży pierogów).

Obecnie szkoła zawiera też knajpę, w której serwuje się pierogi i podobne do nich dania. Co roku w Grabinie odbywa się Festiwal Pierożniczy, na który zjeżdżają się fani pierogów z całego kraju. W szkole znajdują się też sale muzealne, w których można podziwiać oryginalne przepisy Zdzisławy Łękołody, kosz do którego Hans Łękołoda zbierał grzyby na farsz, narzędzia, za pomocą których rodzina uprawiała kapustę potrzebną do farszu i wiele innych zabytków.  

A oto pierogi wykonane przez samą Mirosławę Łękołodę.

[Ciecierad Ciecieląg]

Schronisko turystyczne ,,Kapucyn"

(zdjęcie już jest gdzieś tam powyżej). Jedyna profesjonalna baza gastronomiczna w gminie poza samą Grabiną, jednocześnie najszybciej rozwijająca się taka baza. Obecnie zatrudnia 30 osób. Odejmując wszystkie wydatki, ośrodek w sezonie jest w stanie zarobić nawet kilkanaście tysięcy loli, jednak poza sezonem zdarza się, że zysk wynosi ledwie 5000(podobno raz było to tylko 12 loli, ale to tylko plotki). ,,Kapucyn" ma 20 pokoi,każdy wyposażony w łóżko(w formie dwóch krzeseł i deski do prasowania), żelazko na baterie, niedziałający telewizor i rolkę papieru toaletowego. Wychodek znajduje się na zewnątrz. Jest on w sumie największą atrakcją ponieważ podobno jest nawiedzony. Pokoje z reguły są 2-osobowe, chociaż 4 z nich są 4-osobowe, a jeden 15-osobowy.Obsługa gwarantuje też wyżywienie, a w menu znajdują się wszystkie rodzaje pierogów. Aby zostać pracownikiem trzeba ukończyć Wioskową Szkołę Lepienia Pierogów.

Wyposażenie pokojów






Wychodek


Jadalnia


Widok z okna od stron wszystkich oprócz północnej


Widok od strony północnej

[Ciecierad Ciecieląg]

Gminny Warzywniak ,,U Drogodziada"

Jak sama nazwa wskazuje, jest to sklep, w którym sprzedaje się nabiał, mięso, pieczywo, alkohol, papierosy, narkotyki i inne owoce. W specyficznym tym sklepie, sprzedaje się dżem z musztardy, smalec w nim śmierdzi, za to  boczek też śmierdzi, a szynka również śmierdzi. Zachodzi tam też niewyjaśnione zjawisko, które sprawia, że 1 kg cukru waży 60 dag.  Gminny Warzywniak ,,U Drogodziada" jest jedną z najważniejszych placówek w całej gminie. Obecnie układany jest jego budżet, na następny tydzień.



Zaraz po zakończeniu wojny, sprowadzono nadzwyczajną ilość towaru, aby wcisnąć im jedzenie drożej aby móc ich wszystkich wyżywić, więc półki są przepełnione.

[Ciecierad Ciecieląg]

Dom Tez w Grabben

Przypuszczam, że jesteście zaskoczeni tym, że postanowiłem opisać Dom Tez w Grabben. Też jestem zaskoczony ale coś w końcu muszę opisywać, a jak na razie trzeba opisać to, co jest na planie Grabben.

Dom Tez w Grabben powstał stosunkowo niedawno, bo pod koniec panowania Chłopacego II. Początkowo był wybudowany jako kompleks bardzo skromny. Można to zauważyć na pokolorowanym zdjęciu z tamtego okresu.


Pierwotny wygląd budynku wejściowego

Czasy Ferdynanda przyniosły lekkie osłabienie zainteresowanie Domem Tez, zmniejszeniem liczby odwiedzających go, a także opiekunów domu, co z kolei doprowadziło do stopniowego niszczenia budynku. Nieco przed rewolucją obiekt spłonął, a wszystkie jego zasoby przepadły. Już po rewolucji podjęte zostały pierwsze próby odbudowy przynajmniej niektórych budynków, jednak brak funduszy nie pozwolił na realizację stworzonych projektów. Dopiero w 2011 roku udało się odbudować dom tez, na dodatek z większym przepychem, w stylu neobadziewistycznym.



Współczesny wygląd budynku wejściowego

Obecnie, na skutek sporów między mieszkańcami(narodowościowych), Dom Tez podzielony jest na dwie strefy, hirschberską i weerlandzką. Każda ze stref jest zarządzana osobno. Hirschbergowie, studiujący tezy w strefie weerlandzkiej oraz Weerlandczycy, studiujący tezy w strefie Hirschberskiej są zmuszani do picia piwa bezalkoholowego.

[Arkadiusz II Filip]

Ale każdy Dom Tez podzielony jest na strefy, w których bada się poszczególne tezy.

[Ciecierad Ciecieląg]

To nie strefy, a poszczególne budynki. Strefy, o których pisałem mają charakter stref okupacyjnych w pewnym sensie.