Aralska Szkoła Podstawowa im. Andrzeja Swarzewskiego

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Aralska Szkoła Podstawowa to mała szkoła jak na dużą część Guberni, liczy jedynie 211 osób. W tym :
39 osób w dwóch klasach pierwszych
33 osoby w jednej klasie drugiej
37 osób w dwóch klasach trzecich
35 osób w dwóch klasach czwartych
36 osób w dwóch klasach piątych
31 osób w jednej klasie szóstej
Obecnie Dyrektorem jest Carl Krauze, a Wicedyrektorem Ryszard Reszka.
HISTORIA :
Aralska Szkoła Podstawowa powstała w 1914 roku w niepodległej wówczas Aralii. Pierwszym dyrektorem został sam Wiceminister Edukacji Franck Krosny. Nie był to przypadek, gdyż z Aralską Szkołą Podstawową wiązano liczne plany i marzenia. Wkładano w nią bardzo wiele pieniędzy i już w 1919 roku była to bardzo rozbudowana szkoła o której w większości świata miało się dobrą opinię.

Początkowo chciano, żeby zawsze Wiceminister Edukacji bezpośrednio odpowiadał za tą szkołę, jednak po zmianie rządu nowy rząd nie zwolnił Francka Krosnego ze względu na bardzo dobre sprawowanie funkcji.

Jednak w 1926 roku Rząd przestał finansować, jednej z najlepszych wówczas szkól na świecie. Dyrektor świadomy, że jeśli nie zdobędzie jakichś środków szkoła upadnie założył spółkę akcyjną "SP Aralia" w której sprzedał 25% akcji prywatnym inwestorom.

Dzięki temu do 1932 roku Aralska Szkoła Podstawowa wciąż radziła sobie świetnie. Dopiero w tym roku musieli zwrócić się do Rządu o pomoc, gdyż szkołę nie było już stać na płacenie pensji. Szkołę dofinansowano jednak Franck Krosny został zwolniony.

Jego następcą został Marian Meyer, który jednak doceniał Francka i mianował go Wicedyrektorem. Nowy dyrektor z nowym zapałem sprawił, że szkoła przez krótki czas była uważana za najlepszą na świecie.

Mimo, że potem nie była już najlepszą to wciąż świetnie sobie radziła. Do wybuchu Wielkiej Wojny Mikroświatowej... Bardzo szybko szkoła została zniszczona przez wojska wandejskie. Przypadkowo, ale została zniszczona.

Po Wielkiej Wojnie Światowej szkoła została częściowo odbudowana, żeby można było tam prowadzić lekcje dopiero w 1952 roku. Szkoła nie dorównywała już do najlepszych jak to było przed wojną. Mandragorat Wandystanu odszkodowanie płacił w ratach aż do dnia dzisiejszego.

Marian Meyer w 1954 roku został zwolniony, a na jego miejsce powołano bardzo starego już Francka Krosnego. Nowy-stary dyrektor był doświadczony i pełen zapału, gdyż dawno nie dyrektorował. Odbudowywał szkołę do 1961 roku w którym zmarł. Pod koniec jego życia niektórego instytuty uważały, że szkoła znajdowała się w pierwszej piętnastce, a nawet dziesiątce.

Nowym dyrektorem został ówczesny Wiceminister Kultury Tomasz Machniak. Był on bardzo ambitny, ale mało zdolny. Na szczęście jego poprzednik miał dobrych współpracowników, których Machniak nie wyrzucił. Do 1983 roku w którym odszedł ze stanowiska szkoła została prawie w całości odbudowana, jednak nie należała już do najlepszych szkół.

Ostatnie wielkie chwile Aralska Szkoła Podstawowa przeżywała w latach 1983-1987 kiedy dyrektorem była Klaudia Majkowska.                 W czasie jej rządów szkoła wchodziła nawet do pierwszej piątki, jednak została bardzo zadłużona. W 1987 roku trzeba było zacząć spłacać kredyty, a na to pieniędzy nie było. Gdy dłużnicy zaczęli przejmować udziały w szkole dyrektor została zwolniona.

Nowym dyrektorem został Wiesław Sosnowski. Szkoła wpłaciła bardzo dużo pieniędzy na spłacanie długów jednak to nie pomogło         i w 1990 roku dłużnicy mieli już 52% udziałów i zjednoczyli się w celu przejęcia szkoły. Po kilku dniach, gdy jeszcze nie powołali swojego dyrektora szkoła z pomocą władz spłaciła dużo długów i miała 57% udziałów.

Szkoła została ponownie przejęta w 1997 roku i wtedy powołano nawet nowego dyrektora - Romana Zielińskiego, który swoje obowiązki pełnił przez niecałe osiem miesięcy.

Gdy szkołę odzyskano Dyrektor został

Długi spłacane były do 2006 roku Carl Klauze, obecny dyrektor. Szkoła odzyskuje prestiż jednak do swoich najlepszych lat jej daleko.

[Erick Monde]

piękna historia, brakuje tylko zdjęcia obrazującego, który niniejszym zamieszczam.

[Erick Monde]

Właśnie dzisiaj ukończono remont generalny Aralskiej Szkoły Podstawowej. Co prawda otwarto ją 7miesięcy temu, ale mieściła się w starym, prawie zabytkowym budynku, nadgryzionym przez ząb czasu. A wiosenne powodzie i letnie wichury znacznie naruszyły konstrukcję budynku. W związku z tym Fundacja Białej Róży, która kultywuje wspaniałą tradycję filantropijną postanowiła całkowicie sinansować to przedsięwzięcie. Oczywiście nic by się nie udało, gdyby nasi wspaniali ofiarodawcy, których muszę wymienić tu z imienia i nazwiska; Jego Wysokość Król Arakdiusz II Filip- 9999,99loli, i Laszk diuk Młynariew- 9tys loli. Jako Zarządca Guberni mogę obiecać, że będę wspierał finansowo Fundację, jak tylko się da. Cieszę się, że udało się zrealizować pierwszy cel. A przecież od powstania FBR minął zaledwie miesiąc. Cóż jeszcze mogę powiedzieć? Z radością oddaję wyremontowaną szkołę w ręce pana dyrektora, grona nauczycielskiego i dzieci! Aby szkoła nie była bezimienna nadaję jej patrona- Andrzeja Swarzewskiego!

[Arkadiusz II Filip]

Cieszę się, że remont dobiegł końca. Młodzież nie będzie już tak często wypadać z okien. Szczególnie podobają mi się woskowe figury krawaciarzy. Osobiście wolałbym jednak pluszowe, gdyż tak po pierwszym uderzeniu postacie mogą się zniszczyć. 

[Erick Monde]

To już ostatni punkt wycieczki (na dzisiaj). Znajdujemy się w Aralskiej Szkole Podstawowej im. A. Swarzewskiego. Szkoła została zbudowana przez ówczesnego Komisarza ds. Kultury i Edukacji Andrzeja Swarzewskiego. Szkołę wyremontowano z pieniędzy Fundacji Białej Róży. Tu zdobywa edukację większość dzieci z Arakny. Na dzisiaj to tyle zwiedzania. Macie czas wolny; zwiedzanie miasta, kupowanie chińskich pamiątek itd.