Sprawa numeru niepamiętnego [Lud Szlachecki vs Katha Joanna de Vill]

[Ametyst]

W stołecznym Pałacu Zjazdów zebrały się tłumy gapiów. We wznowionym procesie Kathy Joanny de Vill, ladacznicy uzurpatora jak by nie patrzeć, biorą udział uczniowie szkół, żołnierze, chłopi, robotnicy i tłumy inteligentów. Czekają od rana. Po kilku godzinach od otwarcia sali wchodzi na nią król Ametyst. Lud buczy klaszcze.

Ludzie, młodzieży oraz kobiety,

niniejszym wznawiam rozprawę przeciwko Kathcie Joannie de Vill, której celem jest wyjaśnienie sprawy mordów na Nowym Weerlandzie i ukaranie winnych. Proszę Bartosza Derikora, który występuje w roli oskarżyciela, o powrócenie do właściwego miejsca.

[Siergiej Makłow vel Sterlicht]

Ale będzie fajnie! Dawajcie kamerę, może będą ją wieszać!

[Mistrz Budzimir VII]

Dobra, ten tego no!
Oskarżam Kathę 'Kata' Joannę de Vill o to, że za czasów pierwszego forum mając pod swoją kontrolą niejakie Księstwo Nowoweerlandzkie dokonywała ludobójstw i innych takich rzeczy fajnych, acz tylko jak są robione dyskretnie. Dowodów nie ma, bo forum skasowano.

[Ametyst]

Proszę o zabranie głosu przez kogoś tam.

[Katha Joanna de Vill]

Katha siada wygodnie na swoim miejscu i znudzona słucha aktu oskarżenia.



Gdy Mistrz Budzimir kończy swoją przemowę, wstaje i nabiera sporo powietrza w usta. Będzie, jak to kobieta, mówić wiele.

Wysoki Sądzie!
Nie przyznaję się do zarzucanego mi czynu. Ba, twierdzę, że ludobójstwo na Nowym Weerlandzie nigdy nie miało miejsca. Aby jednak dobrze i dokładnie wyjaśnić sprawę, cofnę się pamięcią do wydarzeń mniej więcej ze stycznia/lutego 2011 roku.

Król Arkadiusz II Przejściowy wziął mnie na rozmowę i powiedział, że musimy zrobić coś z niepokojami religijnymi na nowym Weerlandzie. Rozwinęło się tam wiele niepokojących kultów, których wyznawcy protestowali przeciwko przyjęciu budzimiryzmu. Król Arkadiusz proponował mi wymordowanie ich, ba, wyraźnie nalegał, abym tak zrobiła. Ja bałam się popaść w niełaskę, więc wzięłam narzędzia zbrodni, popłynęłam na Nowy Weerland, gdzie przyszedł mi do głowy pewien plan. W listach opisywałam królowi i całej reszcie społeczeństwa ZSKHiW rzekome mordy na innowiercach, ba, dołączałam rysunki, wykonane szybko i niedbale, przedstawiające niby zaistniałe sceny.

Co w takim razie działo się z innowiercami? Każdego z nich, na kompletnie pokojowych warunkach, przewoziłam do ZSKHiW na mojej papuziastej łodzi nakazując, aby nie ujawniali się i wykonywali moje rozkazy. Byli posłuszni i mam ich wszystkich obecnie w jednym miejscu. Jeżeli Wysoki Sąd poprosi, to ujawnię gdzie.

Byłam bardzo zdumiona, że moje listy, jak i bardzo niestaranne rysunki, zostały wzięte za prawdziwe. Jednocześnie bardzo przykro mi z tego powodu. Mój strach przed gniewem Arkadiusza II Przejściowego spowodował wybuch tak wielkiego skandalu dyplomatycznego. Powtarzam jednak jeszcze raz – wszyscy innowiercy z Nowego Weerlandu żyją i znam miejsce ich przebywania.

Proszę o uniewinnienie.

[Ametyst]

O, to nabiera jakiś kolorów. Co do tych innowierców, warto ich oglądać?

[Katha Joanna de Vill]

W tych wszystkich kultach zabronione było wyznawanie jakiejkolwiek religii przez kobiety, jako niegodne. W związku z tym są to sami mężczyźni, tylko tężsi i silniejsi niż przeciętny Kowalski, bo dobrze ich karmiłam. Niektórzy są tylko śmiesznie przystrzyżeni, zezwalałam na pozostawienie dawnych fryzur religijnych.

[Siergiej Makłow vel Sterlicht]

Prosty lud na trybunach krzyczy:

Hańba, skandal, piniondze! Chcemy walki gladiatorów!

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Na stos! Na stos!

[Ametyst]

Ciekawa idea, towarzyszu Makłow. Co o tym sądzi Oskarżona?

[Katha Joanna de Vill]

W przerwie procesu możemy obejrzeć walkę. Kobietom bić się nie godzi.

[Ametyst]

To niechże Katha pokaże tych Nowoweerlandczyków.

[Katha Joanna de Vill]

Służą teraz w mojej prywatnej gwardii przydomowej. Już ich wprowadzam.

<do sali rozpraw wchodzi pięć tysięcy uzbrojonych chłopów>

[Siergiej Makłow vel Sterlicht]

Jeden z wieśniaków, w kręgu znajomych z piwem w jednym ręku i z petem w drugim mówi do swych kompanów:

Fajnie byłoby jakby ta lalunia w jakimś stroju powalczyła. No broni to ona ma!

Towarzystwo wpada w śmiech.

[Ametyst]

Niech podejdą bliżej, okulary noszę.

Umieść jakieś zdjęcie.