Nordhirshberg

[Arkadiusz II Filip]

Hirschberg Północny (Nordhirshberg)
  
     Po przeniesieniu siedziby władcy na Arkopolis zaistniała potrzeba budowy osady służebnej, obsługującej dwór. Po pewnym czasie uległ on znacznemu powiększeniu, zaś dowożenie różnego rodzaju dóbr z Hirschbergu stało się uciążliwe, jeżeli dodatkowo weźmiemy pod uwagę konflikty z mieszczanami. Podjęto więc decyzję o sprowadzeniu znacznej liczby chłopów do nowo lokowanej osady, w której skład weszło kilka wsi. Swoją funkcję pełniła mniej więcej do czasu śmierci Gromosława.
   Obecnie dzielnica zamieszkiwana jest przez średnio zamożnych mieszkańców. W czasach Republiki Narodów wyburzono mniej więcej 40% zabytkowych kamienic, zaś w ich miejsce wybudowano bloki. Po rewolucji wygoniono z nich wszelkiego rodzaju element, zaś na ich miejsce wprowadziła się klasa średnia.

[Arkadiusz II Filip]

Fort Ryszarda

ul. Fortowa 8

    Mniej więcej pod koniec swego panowania Arkadiusz I podjął decyzję, że dla własnego bezpieczeństwa powinien nakazać budowę dodatkowych obwarowań, które otaczać będą także Nordhirshberg. Mieszkańcy osad pomocniczych początkowo byli zadowoleni z decyzji monarchy. Innego zdania była biedota, którą obłożono kolejnym podatkiem. Bunt plebejuszy szybko stłumiono i w dwa lata później mury były już wstępnie gotowe. Najważniejszym punktem obwarowań był Fort Ryszarda, nazwany tak na cześć ówczesnego grododzierżcy północnych przedmieść. W późniejszych czasach obiekt był rozbudowywany, aż osiągnął postać niewielkiego zamku.
 
Do 2012 r. w forcie znajdowała się siedziba miejscowego ADUK, zaś obecnie mieści się tu rejonowa komenda Milicji Narodowej.

[Arkadiusz II Filip]

Dom Tez Chłopacego

ul. Hermana Pole 14

    W okresie masowego upowszechniania się Nowej Tezy zaistniała konieczność budowy nowych, dostosowanych już do WTA, Domów Tez. Wielu pierwszotezowców, a niekiedy także drugotezowców, przyjmowało takie pomysły niechętnie i sprzeciwiało się budowom. Znana jest historia mieszkańców weerlandzkiej wsi Kiła, gdzie w obawie przed powstaniem postępowej budowli spalono całą osadę. Nie odbudowano jej, za to w miejsce chat wybudowano Dom Tez właśnie.
     Pomysł utworzenia osobnego Domu dla Nordhirshbergu zrodził się na dworze Gromosława I, jednak zrealizowano go dopiero za panowania Chłopacego II. Obecnie jest to najważniejsze tego typu miejsce w północnej części Stolicy.

[Arkadiusz II Filip]

Osiedle "Czopki"

     W okresie komunistycznym przyjęto politykę, według której symbolem szczęścia i równości klasy pracującej jest ilość blokowisk w miastach. Jako, że nasza stolica nie posiadała jeszcze wówczas takowych osiedli, postanowiono wyburzyć 40% zabudowań Nordhirshbergu i w ich miejsce postawiono wieżowce mieszkalne. Pomysł tak spodobał się Ferdynandowi Faradobusowi, że wkrótce nakazał on budowę nowej dzielnicy, dzisiejszych Pustaków Hirshberskich.
    Obecnie ta część dzielnicy zamieszkiwana jest przez biedniejszą szlachtę, której duma nie pozwala osiedlić się zbyt daleko od Arkopolis. Mieszkańcy osiedla stanowią przede wszystkim tanią siłę roboczą na Dworze Królewskim.

[Arkadiusz II Filip]

Plac Kałasznikowa

     W czasach, gdy Hirschberg Północny przestał być jedynie osiedlem pomocniczym względem Arkopolis zaistniała potrzeba wyznaczenia centralnego punktu dzielnicy. Przetarg rozpoczął się w czasach Gromosława I, zaś zakończył na początku rządów Ferdynanda I. Budowa kompleksu obiektów użyteczności publicznej trwała przez 30 lat, zaś sam projekt był zmieniany wielokrotnie z uwagi na egzekucje architektów. Początkowo plac nosił imię Ferdynanda Faradobusa, jednak po Rewolucji przemianowano go na część porucznika Bonawentury Laszka Kałasznikowa, który podczas szturmu na Dom Rządu.
     Przy placu Kałasznikowa znajduje się m.in. dom towarowy, komenda Milicji, muzeum oraz liczne lokale rozrywkowe. Oprócz tego w ostatnim czasie urządzono tu skwer.

[Arkadiusz II Filip]

Pałac Filemona

ul. Najemników 18

     W zachodniej części dzielnicy Północny Hirschberg ulokowany jest Pałac Filemona. Wybudowano go za czasów Chłopacego II i początkowo miał stanowić rezydencję królewską. Królowi budynek nie przypadł jednak do gustu i odsprzedał go znanemu cinkciarzowi, baronowi Filemonowi Merkelowi. W rękach jego rodziny znajdował się do czasów zdobycia władzy przez Ferdynanda, który skonfiskował pałac i umieścił tu koszary. Po jakimś czasie budowla powróciła do poprzednich właścicieli, którzy zaczęli angażować się w działalność Partii. Przez wiele lat Pałac Filemona słynął z sytych i rubasznych balang. W 2010 r. rewolucjoniści urządzili tu siedzibę kilkunastu instytucji, zaś od lipca 2011 r. Pałac Filemona jest własnością prywatną. Znajdują się tu hotel oraz restauracje.

[Arkadiusz II Filip]

Osiedle "Raj"

     W 1960 r. władza z przerażeniem odkryła, że w dzielnicy północnej nie ma ani jednego typowego blokowiska, z typowym Sebą jako mieszkańcem. Postanowiono natychmiast wyburzyć znaczną część zabytkowych kamienic i przystąpić do budowy. Dzięki znakomitemu, jak na owe czasy, systemowi prac społecznych i czynów partyjnych, nowe osiedle powstało w ciągu trzech tygodni. Uroczyste otwarcie, z udziałem Ferdynanda, odbyło się dnia 2 stycznia 1961 r.
Oprócz bloków mieszkalnych wybudowano wiele udogodnień takich jak atrapy sklepów i pomniki. Obecnie osiedle zamieszkuje 10 000 obywateli.

[Arkadiusz II Filip]

Królewska Arena Walk im. Mistrza Budzimira V

       Arena Walk w Hirschbergu początkowo mieściła się na starówce, jednak za czasów Chłopacego I została wyburzona, celem powiększenia ówczesnej rezydencji królewskiej. Przez jakiś czas walki rozgrywały się na rynku głównym. Arkadiusz I zdecydował się odbudować arenę w innym miejscu. Ostatecznie powstała ona po jego śmierci, na peryferiach Arkopolis (obecnie Hirschberg Północ). Obecną formę budowla uzyskała na początku XX wieku. Wtedy też uzyskała obecną nazwę, choć za Ferdynanda nazwano ją Ludowym Polem Bitewnym im. Bohaterów Partii. Arena może pomieścić może 10 000 widzów. 

[Arkadiusz II Filip]

Królewskie Browary Hirschberskie

      Królewskie Browary Hirschberskie  zostały utworzone w czasach Gromosława i od tamtej pory warzone są tu najzacniejsze piwa w całym Królestwie. Najbardziej znanym jest oczywiście piwo jasne mocne "Bartek". Wykorzystuje się tu jedynie tradycyjne metody takie jak dodawanie naturalnych suplementów oraz kwasów, a także pasteryzacja. Od początku browary ulokowane są w Północnym Hirschbergu, jednak wkrótce planowane jest przeniesienie znacznej części produkcji na prowincję i wybudowanie dodatkowych siedzib. Obecnie przedsiębiorstwo jest własnością guberni i zatrudnia 1400 osób.

[Arkadiusz II Filip]

Nabrzeże Wielkiego Frara

      Wzdłuż zachodniego brzegu Rzeżuchy, w Dzielnicy Północnej ciągnie się jej główna aleja- Nabrzeże Wielkiego Frara. Początkowo biegł tędy szlak kupiecki, zaś od XVIII w. cumują tu statki, zaś w 1900 r. w związku z rozwojem północnej części stolicy wytyczono obecny trakt, nazywając go imieniem Przemysła Faradobusa. W czasach Republiki Narodów nosił on nazwę Traktu Czerwonych Rododendronów. Po Rewolucji ulicy przywrócono poprzedniego patrona.
Jeszcze kilka lat temu cumowały tu liczne statki handlowe i wojenne, lecz po otwarciu pierwszego Portu Północnego na Nabrzeżu spotkać można głównie okręty wycieczkowe.

[Tobiasz von Richtoffen-Deithven]

Pływająca Cerkiew?

[Arkadiusz II Filip]

Już nie takie rzeczy po Rzeżusze pływały.

[Arkadiusz II Filip]

Osiedle im. Gromosława I

      Osiedle im. Gromosława I (tzw. Srogówka) jest największym osiedlem mieszkalnym dzielnicy północnej miasta i jednym z bardziej znaczących blokowisk w stolicy. Zaczęto je budować w latach dziewięćdziesiątych. Osiedle jest jednym z najdynamiczniej rozwijających się miejsc w Hirschberg-Arkopolis. Zamieszkują je głównie zagraniczni uchodźcy, zatem okolica jest niezwykle radosna i międzykulturowa. Bójki pomiędzy przedstawicielami poszczególnych mniejszości ściągają widownię z całej metropolii.