Land Stołeczny [mapa, informacje podstawowe]

Terytorium obecnego Landu Stołecznego znane jest powszechnie jako Mittelhirschbergia czyli Hirschbergia Środkowa. Region, położony nad brzegami rzek Rzeżuchy, Wepper, Mürz i Weny, stanowi kolebkę hirschberskiej państwowości i jest najzamożniejszą częścią guberni. Ziemie te stosunkowo wcześnie weszły w skład pierwotnego państwa Faradobusów, aby później stanowić punkt wypadowy do ekspansji północnej. Do niedawna były one podzielone na trzy jednostki: Centralny Okręg Stołeczny oraz gminy Kieferklaue (weerlandzka nazwa: Szczękoczółki) i Roterhirschberg (dla Weerlandczyków: Rude Jelonki). Obecnie tworzą jeden organizm samorządowy drugiego stopnia i znajdują się pod bezpośrednim zarządem króla Hirschbergii i Weerlandu – zwierzchnika guberni.

Kolejki przed sklepami - widoczny znak dobrobytu i zamożności mieszkańców

Winrych Faradobus - przedstawiciel linii rodu królewskiego z okolic Klausen przed swoją rezydencją

Secesyjny Dom Tez w mieście Stettin

Przyczyną zamożności regionu jest między innymi to, że w jego granicach znajduje się stolica państwa, aglomeracja Hirschbergu-Joksopolis, a także tak zwane Zagłębie Cukrowe. Stolica, składająca się pod względem administracyjnym z trzech miast tworzących metropolię, posiada wewnątrz Landu pewną autonomię i została opisana w osobnym miejscu. Z kolei Zagłębie, jak sama nazwa wskazuje, słynie z wydobywanego tam cukru kamiennego. Miejscowe kopalnie dostarczają guberni znacznej części dochodu, zaś ich pracownicy cieszą się powszechnym poważaniem. Ponadto w środkowej części Landu zlokalizowane są liczne zakłady wytwórstwa i podróbstwa, co nie odbiera regionowi atrakcyjności pod względem przyrodniczym – hirschberskie elyty posiadają tu wiejskie rezydencje wypoczynkowe (głównie nad brzegami rzek i jezior). Sporą rolę odgrywa także obecność wielu dróg szybkiego ruchu i magistral kolejowych oraz położonych w rejonie Hirschbergu portu rzecznego i lotniska międzynarodowego.

Widok na zabudowania należące do Kopalni Cukru w mieście Lippen

Spływ na rzece Urnie - również mniejsze cieki wodne od wieków służą do transportu towarów i ludzi

Niedaleko od granic stolicy kraju znajduje się największy w tej części Orientyki port rzeczny nad Rzeżuchą

Centrum Kieferklaue - mimo utraty statusu stolicy gminy miasto pozostaje największym ośrodkiem wschodniej części Mittelhirschbergii

Przemysłowy charakter cechuje również terytorium dawnej gminy przygranicznej Kieferklaue, która znajduje się na wschodzie Landu. Dzieje się tak za sprawą utworzonego tam Zagłębia Podróbkowego stanowiącego kolejny ważny punkt na mapie gospodarczej guberni. Po założeniu w 2014 roku specjalnej strefy ekonomicznej na miejscu powstawać zaczęły liczne zakłady specjalizujące się w podrabianiu wszelkiego rodzaju przedmiotów przeznaczonych na eksport, a także na użytek wewnętrzny. Jest to okręg z jednym z najmniejszych współczynników bezrobocia w całym państwie.

Położone nieco bardziej na południe były teren gminy Roterhirschberg, do niedawna najmniejszej hirschberskiej gminy, ma charakter przede wszystkim rolniczy. Jednocześnie duży procent ludności pracuje w sektorze usług, który rozwinął się za sprawą jednostek wojskowych. Historyczne Zarzeżusze, a do niego zalicza się ta część Landu, przez setki lat było obiektem najazdów ze wschodu. Dopiero utworzenie Linii Kazimierza, czyli systemu obronnego na granicy z Dzikimi Ordami, zapewniło regionowi bezpieczeństwo, a napływ żołnierzy i ich rodzin zrodził zapotrzebowanie na różnego typu działalność.

Mieszanka tradycyjnej i nowoczesnej architektury - charakterystyczna cecha Roterhirschbergu

Z kolei położone po przeciwnej stronie Landu miasto Mordau słynie z badziewistycznej architektury

W Mittelhirschbergii zamieszkuje obecnie około 2 711 000 osób. Na terenie Landu znajdują się następujące miejscowości:

Hirschberg-Joksopolis (podzielony na Hirschberg, Joksopolis i Hermanię, łącznie: 860 000 mieszkańców)
Dobrau (200 000 mieszkańców)
Kieferklaue (160 000 mieszkańców)
Mordau (150 000 mieszkańców)
Stettin (120 000 mieszkańców)
Bautzen (80 000 mieszkańców)
Elektrostal (50 000 mieszkańców)
Hydroksydooksydochlorzyce (48 000 mieszkańców)
Klausen (47 000 mieszkańców)
Lippen (45 000 mieszkańców)
Puppenkloster (41 000 mieszkańców)
Kubenstadt (34 000 mieszkańców)
Traktorzyce Siarkowodorowe (32 000 mieszkańców)
Roterhirshberg (28 000 mieszkańców)
Zendrau (21 000 mieszkańców)
Ferdynand (21 000 mieszkańców)
Kalau (20 000 mieszkańców)
Groß Bajohren (14 000 mieszkańców)
Berlin (12 000 mieszkańców)
Witzenland (10 000 mieszkańców)
Baldmiltberg (10 000 mieszkańców)
Flipperwaldt (10 000 mieszkańców)
Attentäter (10 000 mieszkańców)
Helmut (8 000 mieszkańćów)
Beutelrattenlattengitterkofferattentäter (7 000 mieszkańców)
Grünberg (5 000 mieszkańców)
Pörschken (5 000 mieszkańców)
Duhastmichgefragt (5 000 mieszkańców)
Greslau (4 000 mieszkańców)
Hauen (4 000 mieszkańców)
Keuschdorf (3 000 mieszkańców)
Hottentottenstottertrottelmutterattentäter (3 000 mieszkańców)
Gorkau (2 000 mieszkańców)
Unterhirschberg (2 000 mieszkańców)
Kaputt (2 000 mieszkańców)
Mielau (1 800 mieszkańców)
Laszkhof (1 700 mieszkańców)
Waffensturm (1 500 mieszkańców)
Bockau (1 400 mieszkańców)
Torgau (1 300 mieszkańców)
Awecken (1 300 mieszkańców)
Butz (1 200 mieszkańców)
Kleinspielunter (1 000 mieszkańców)
Lubau (1 000 mieszkańców)
Drezzheim (1 000 mieszkańców)

Dodatkowo około 580 000 osób zamieszkuje poza granicami administracyjnymi wymienionych miejscowości: w lasach, mniejszych wioskach oraz innych niekonwencjonalnych miejscach.