Zjednoczone Socjalistyczne Królestwo Hirschbergii i Weerlandu

Przez ostatnie dwa tygodnie przebywałem w dzikiej głuszy, gdzieś na południu kraju, niedaleko granicy austriackiej. Celem mojego tam pobytu było uświadamianie w wieloraki sposób naszych monarchosocjalistycznych artystów tak, by ich sztuka była jak najbardziej użytkowa, słuszna i sztuczna, narodowa w formie i socjalistyczna w treści. Niewątpliwą inspiracją dla wspomnianych twórców był fakt, że sam nieraz chwytałem za jakieś pędzle, jakieś takie prawda farbki, jakieś dłuta, jakieś takie deski i tworzyłem wysokiej jakości dzieła, godne muzeum w Hirschbergu.

Pewnego dnia uznałem, że nie będzie złą rzeczą zainspirowanie owych artystów poprzez zabranie ich na radosną wycieczkę w Góry Wklęsłe. Nawiedziliśmy dosyć ciekawą jaskinię, gdzie odnaleźć można pozostałości po naszych przodkach m.in. plastykowe butelki, worki foliowe oraz starożytne puszki po piwie. Równocześnie wdałem się w dyskusję na temat wszelkiego rodzaju skał, podczas której jedna z hirshberskich malarek propagandowych uświadomiła mnie w istnieniu niebywałego cudu Hirschberskiej natury.

Browaryst, bo o nim mowa, jest to jeden z najciekawszych minerałów występujących na Orientyce. W naszym państwie spotkać go można przede wszystkim na Żuławach Rzeżuszych oraz nad brzegami rzek, rzadziej mniejszych zbiorników słodkowodnych. Jest pewną formą codziennej egzystencji metali ciężkich m.in. żelaza, chromu, manganu i niklu. Posiada zabarwienie zielone, białe lub brązowe i zazwyczaj jest przezroczysty. Jego kryształy mają zazwyczaj opływowy kształt i są niezwykle gładkie.

Browaryst występuje w dużych ilościach przede wszystkim na terenach uczęszczanych przez ludzi. Minerał można odnaleźć najczęściej bezpośrednio przy linii brzegowej, co jest rzeczą niespotykaną. Tak jak już zaznaczyłem największe złoża browarystu istnieją bezpośrednio nad morzem oraz nad ostyjskimi rzekami. Mniejsze ilości minerału istnieją w pobliżu większych jezior i stawów.

Pokolenia naukowców starają się odpowiedzieć na pytanie: skąd bierze się ten niezwykły i piękny cud natury? Wykluczyć trzeba przecież ingerencję człowieka w jego powstawanie. Ludowe wierzenia zabobonnych Weerlandczyków przypisują rolę jego wytwórcy Stworowi Który Przychodzi w Dzień. Istnieją także teorie spiskowe głoszące chociażby, że minerał jest efektem obecnego trybu życia Ludu Szlacheckiego i innych ludów, a także zanieczyszczenia mórz i oceanów. Jest to oczywiście ewidentna bzdura i pseudonaukowy bełkot. Równie tajemnicza jest popularna nazwa browarystu, która jest tematem wielu prac naukowych.

(http://2.bp.blogspot.com/-X1smlAuXxSA/UGGIZH1Zw4I/AAAAAAAAAlA/7AjXIiVfoXs/s1600/szklana_plaza.jpg)

Browaryst jest stosowany głównie w jubilerstwie. W ostatnim czasie zaczęto traktować go jako wyśmienity materiał służący do produkcji szklanych butelek. 

Grubsza sprawa. Zacznijmy go wydobywać na większą skalę. Po zamknięciu biedaszybów wiele osób nie ma co robić.

Nie wydobywać, a zbierać. Oczywiście trzeba będzie przesiedlić ludzi na Żuławy.

Zrobiłbym to gdybym został Styrsmanem.

A po co to wydobywać? Do czego to tak właściwie służy?